vrijdag, augustus 31, 2007

Kim Gevaert Osaka

Op deze link kan je naar een video kijken die op het VRT nieuws te zien is/was. Aan het einde van het interview wordt Kim Gevaert schalks gepolst over het bobslee-team dat we gaan (proberen) klaarstomen voor Vancouver 2010.

woensdag, augustus 29, 2007

To bob or not to bob


Het was een publiek geheim dat ik met mijn vriend 'grote coach' aan een volgende boek aan het schrijven was. De gelijkenissen maar tevens de verschillen tussen coachen in sport en business zouden door ons boek wereldkundig gemaakt worden. Hij is een paar decennia actief als topcoach van wereldsterren, ik draai al meer dan twintig jaar mee in de mallemolen van de zakenwereld. Samen goed voor een halve eeuw ervaring.

Het is zomer 2007 en ik vraag Paul wat er met topatleten gebeurt als ze halfweg hun jeugdige jaren al moeten beginnen te denken aan stoppen. Dat terwijl business mensen vrijwel eeuwig kunnen doorgaan en steeds meer maturiteit en ervaring vergaren, daardoor steeds hogere toppen scherend.

De vraag der vragen. Het antwoord bracht ons bij het thema 'overgang van de ene sport naar een andere'. Andere sport, met andere vereisten, andere doelen, andere talenten, maar vooral: een sport die een atleet met explosieve kracht à la Gevaert nog een toekomst geeft. Ook als die in de atletiek niet meer op de toppodia geraakt. Bobsleeën is zo'n sport waar explosieve talenten een uitweg vinden. Behalve in België. Waarom niet in België als ze het in Nederland wél kunnen, in Brazilië, in ... jawel, Jamaica ... ???

Ons boek is 'on hold' gezet. We gaan een vrouwelijk bobslee-team coachen. Paul vanuit sportieve hoek, ik run de zaak. En jawel: ik weet sinds deze avond dat Canvas zal filmen én vier afleveringen op de kwalitatieve buis zal brengen rond de jaarwisseling.

Story starts now. If you believe, you can succeed.

dinsdag, augustus 28, 2007

Lomp


"Lomp is ook vis, maar 't is niet van den beste!", zei cafébazin Lena ooit overtuigend en plagend, daarmee Archie terechtwijzend nadat hij naast mij van zijn toogkruk was gestuikt. Ik heb sinds zondag vaak aan haar uitspraak van 25 jaar geleden gedacht.

Ben tijdens een flinke barbekjoepaartie op mijn bek gegaan na een enkelverzwikking. Geen goeie reden voor. Gewoon "lomp". Het zaterdaags enthusiasme na mijn privé 1/8-triathlonneke is nu ver weg. Weg, de droom om nog voor de winter eens een volledige "kwart te doen".

Doeme toch.

donderdag, augustus 23, 2007

Beha V


Allee pataat zeg. We geraken aan geen regering. (bron van mijn tekening: De Standaard)

Ik voel me hier in mijn Pajottenland-achtertuin heel even in het middelpunt van de belangstelling. Wat zeg ik ? Heel even ? Sinds een paar jaar, ja. Ik vermoed dat een heel groot deel van de Vlamingen zegt: "Beha V? What the fuck?".

Of: "Bever? Nooit van gehoord!".

Wij wél. Twee straten verder rij ik met P. door Bever. Het is daar mooi. En we komen daar geweldig overeen. Mijn moeder is van Bever. Ik ben daar deels opgegroeid. Op de boerderij. Hier en daar sprak iemand Frans en drie woorden later Vlaams. Dàt was nog eens een tijd. Mijn tante woonde in Edingen. Voor de Walen: Enghien. Voor de echte natives: Engen (uit te spreken volgens Nederlandse spraakkunst). Geen kat stond hier bij ons 25 jaar geleden stil bij het aantal woorden Frans of Nederlands in een zin. Niemand.

Nu ligt het land lam. Le pays se couche en agneau.
Zielig.

dinsdag, augustus 21, 2007

Wetsuit

Tijd om 'n wetsuit te kopen. Het zal nodig zijn. Hierna volgt waarom.

Het is de laatste tijd mijn gewoonte om mails met Sylvie met jullie te delen. Vandaag schreef ze hetvolgende:

"Dag Geert,
Al bekomen van onze prestatie? Ik vond het in ieder geval zeer leuk en we hebben dat goed gedaan! Volgende keer nog meer. En misschien probeer ik ook wel eens een ganse... achtste triathlon wel te verstaan..."
Hmmm.... ik had het er zondag na de Mr T triathlon al met hare Fabrice over gehad. Fabrice el sympatico heeft zondag immers de hele 1/8-triadinges zelf uitgezwomgefietsgelopen zonder al dat leed teamgewijs uit te besteden.

Mooi, maar nu bijt de microbe. En niet enkel bij mij, maar blijkbaar ook bij Sylvie. En wat blijkt: ik kom vandaag binnengewandeld bij Cernum en het duo dat volgend weekend in Knokke een hele 1/8-tria-enzovoort doet (Koen De Koker en Hans Devos) loopt ook luidop te dromen van een kwart-dinges. Allee hop, de microbe bijt niet enkel, ze is ook besmettelijk.

Bon, zo gezegd, zo gedaan: nieuwe targets voor volgend jaar:

  1. Sterke Peer Wuustwezel - 1/8 maar helemaal zelf
  2. Mr T Gent - 1/8 maar helemaal zelf
  3. Zwintriathlon - 1/4 maar helemaal zelf
Al dat fijns voorafgegaan door

  1. de hele finale van de Ronde van Vlaanderen, alle hellingen, dus 140 km
  2. 20 km door Brussel
Ik twijfel aan de marathon van Antwerpen. Maar verleden week zei de intussen beruchte An Bogaerts: "ach, pfff, Geert, kijk, als ge New York hebt uitgelopen, is al de rest toch overbodig?".

Heeft An gelijk?

maandag, augustus 20, 2007

Mr T !


Met Sylvie en An in een triathlonteam ... er zijn grotere straffen voor een topaltleet als ik. Verslag van een grijze doch fijne dag in Gent.

Op de E40 ter hoogte van Gent was de dreigende sombere lucht al overgegaan in hatelijk gedrup. Voor Sylvie, die 750 m zou zwemmen, is een beetje motregen niet erg. Ze heeft een wetsuit in bruikleen gekregen. Regendruppels kunnen haar niet deren, laat staan het ijskoude water aan de Blaarmeersen. Fietsers haten regen. Vooral omdat het dragen van een wetsuit niet zo mooi oogt op een bike, laat staan gemakkelijk zit. Maar we hebben geluk: de regendruppels blijven hangen boven Gent, de Blaarmeersen blijven droog.

Bij mijn aankomst ter plaatse is Sylvie al vertrokken naar de startplaats van de zwemmers. An wacht me op, ietwat uit haar lood geslagen want Geert Gitaar is 20 minuten te laat. Foei. An gerustgesteld. Was dringend want haar Polar toonde een hartslag van 120 van stil te staan, wachten op Geert Gitaar.

An begeleidt me als de beste coach: toont me de zwem-fiets-wisselzone, haalt armbandjes voor mij, laat Sylvie nog via de immer goedlachse Fabrice weten dat Geert achteraan rechts geparkeerd staat met zijn fiets. De wissel moet immers vlot verlopen voor een team dat een wereldrecord wil breken.

Het is drie uur en ik bibber uit sympathie doch slechts in gedachten mee met Sylvie die in dat koude sop springt. 18 minuten later is ze in de wisselzone en begin ik aan mijn 4 locale rondjes rond de watersportbaan. Wat ik tijdens de veelvuldige Blaarmeersen-jogtrainingen ten tijde van Canvas Marathon al ondervonden had, komt nu bangelijk realistisch en nog veel ondraaglijker over: een hardnekkige wind vergalt het fietsplezier. Wind komt slechts uit één richting, denkt een slim mens met minstens de lagere school als achtergrond. In Gent is dat niet waar. Rond dat water keert de wind regelmatig eens van richting en ik kan zeggen dat 75% van de 5km durende omloop verknald wordt door windstoten. Ik roep het F-woord luidkeels. Meermaals. De politieman aan het kruispunt met de steenweg op Drongen geeft me gelijk. Je moet het nooit proberen, een F-woord uitspreken tegen de arm der wet, tenzij je een triathlon aan het fietsen bent in Gent.

38 minuten later, gemiddeld tussen 30 en 36 km/u, sprint ik de fiets-loop-wisselzone in. "Voorzichtig, he Geert!", roept An me nog toe als ze ziet in wat voor een vaart ik richting dranghekken koers. Ben haar vergeten vragen wat haar hartslag was in haar tweede wacht-eens-op-Geert-moment. Mijn tikker haalde op dat moment 175.

Na 1u 25m 18s loopt An over de eindlijn, tesamen met Sylvie, in een bui van teamspirit in de laatste rechte lijn. Na het spurtje bonkt haar tikker boven de 200, geeft An achteraf toe.

We hadden gegokt op 1u 30m 00s. Het is ons dus gelukt. We hebben ons wereldrecord verpulverd. Het is 4u30 in de namiddag. Het is tot dan droog gebleven. Plots openen de hemelsluizen en gutst de regen zelfs zo hard dat de topsporthal betrapt wordt op enkele lekken. Op naar volgend jaar.

vrijdag, augustus 17, 2007

Met Canvas Sylvie

Het is een tijd geleden dat ik haar nog ontmoet heb. Ik heb het genoegen om in haar team deel te nemen aan de Mr T. Triathlon in Gent. Aan de Blaarmeersen, nu zondag. Sylvie én de Blaarmeersen: memories...

Sylvie zwemt. Ze mailt vandaag:
"Ben eergisteren al eens in het ijskoude water gaan zwemmen. brrrrr, ik snakte naar adem van de kou! 18 minuten gedaan over een afstand die Fabrice 750 m noemt, maar ik ben niet zeker of dat juist is. Met die tijd moet ik ongeveer ergens in de middenmoot terechtkomen... "

Ik fiets. Mét P. Deze keer vergeet ik haar niet.

Ann loopt. Vooral omdat zij dat goed kan. Ik zal dus mooi omringd worden, zondag. Zien dat ik niet blunder. P. zit dus nu reeds in de koffer. Dringend een mail sturen naar Sylvie: "Ben je zeker dat ik fiets? Niet lopen? Zeker? Hmmm".


(foto : Sylvie en ik. Die dansende griet in het midden is Pauline De La Forêt.)

Sterke Peer


Er zijn - gelukkig maar - geen kiekjes van mijn sportieve activiteit op de triathlon in Wuustwezel. Een misverstand zorgde er voor dat ik met loopkledij aan de start verscheen, terwijl iedereen verbaasd zei: "Awel, Geert, waar is je fiets?" Ik zou geen mails lezen tijdens mijn vakantie, maar dit nobel initiatief resulteert dan in the mistake of the year... In grote paniek een fiets gezocht in Wuustwezel en die dan nog gevonden ook: een mountainbike, zadel te laag maar niet meer wijzigbaar wegens geen tijd meer. Geen kliekpedaalschoenen (hoe noem je zoiets?), dus met een paar runner's Nike's aan de start van het fietsgedeelte op een bike die ik niet ken en waarvan het versnellingsapparaat een groot misterie blijkt te zijn in de eerste 3 km. Toen na 2 plaatselijke rondes Sven Nys en Nick Nuyens me inhaalden en voorbij staken, leek het alsof ik stil stond. Vaak aan P. gedacht, die ik niets vermoedend op stal had laten staan. Hel! Dat komt nu spontaan in me op, terwijl Koen denkt en gelijk heeft: "hel" hoort bij Darfour. Niet bij Wuustwezel. Foto's vind je op de Cernum blogspot "in Motion". Gelukkig geen foto's van mij.


Des avonds mocht ik ten dans spelen met mijn copains van Duran Duran. Genoten. Marc Herremans ook, liet hij weten. Piet "Ozark" heeft gekeken. Geena Lisa ook. Dringend eens polsen wat zij van mijn gekras vonden.

(fotograaf van dienst in Wuustwezel: Dirkske Tennisleraar, de grootste fan van Duran Duran)

donderdag, augustus 16, 2007

Peloeze


Hel. Kennen jullie het woord "peloeze"? Awel, het gras van mijn peloeze staat te hoog. Zitmaaier heeft een lekke band. Peloeze kan niet gemaaid worden. Hel.

vrijdag, augustus 10, 2007

de echte Duran Duran


Wie denkt dat Simon LeBon een familienaam heeft die als Duran klinkt, is mis. Wie vermoedt dat een tweede bandlid daar Duran heet, slaat eveneens de bal mis. De wereldberuchte broertjes JP Duran en Jos Duran heten wél zo. Zij hebben bijgevolgd geen enkele reden om hun unplugged bandje niet Duran Duran te heten. Hoho.

Ze spelen naar eigen zeggen steeds zonder loeiende gitaren, dixit hun webstek. Yeah, tijd om daar eens iets aan te veranderen: zaterdagavond, 11/8, 21:00, in de feesttent waar Marc Herremans zijn afscheid viert (Wuustwezel), ram ik mijn gitaar tussen hun gepingel in, zie. Ik mag immers eens "mee doen". Na ons komt Geena Lisa. (ik vrees het verkeerde werkwoord te gebruiken). Na Geena komt Sting Van Saming. Of zoiets.

donderdag, augustus 09, 2007

Gevonden


Vroeg me gisteren af waarom exact op 25/7 mijn kijkcijfers piekten. Heb de deugniet gevonden die er voor gezorgd heeft. Hij was een ongekende tot gisteren, maar kan vanaf nu natuurlijk niks meer mis doen.

woensdag, augustus 08, 2007

Nieuw PR


Tijdens de laatste telraamgebaseerde zwemsessie heb ik een nieuw persoonlijk record gevestigd: 1 km zwemmen in 25 min 02 sec. Dat lijkt traag voor al diegenen met talent, maar dat is wel 3 minuten sneller dan mijn vorig record.

Hoe komt dat nu? Het komt hoofdzakelijk door het feit dat ik nu 100% crawl zwem in plaats van een mix met schoolslag. Vermoed ik.

Als ik daar nu nog een minuut of twee af krijg, mijn 45 km fiets in anderhalf uur, en 10 km loop in 1 uur, dan denk ik een kwarttriathlon aan te kunnen onder de grens van 3 uur mits de wisseltijden een beetje in te calculeren.

Traag, denken diegenen mét talent, vrees ik.

maandag, augustus 06, 2007

Werk aan de winkel


Na een hele winter, lente en de eerste helft van de zomer pure focus te hebben gelegd op fietsen, is het nu weer tijd voor een hoopje jogwerk. Volgende zaterdag ga ik immers met vier Cernum teams deelnemen aan de Sterke Peer triathlon in Weestwuuzel. Vooraleer ik daar op het podium kruip met mijn gitaar, ram ik er effe 5 km door. Niet op de fiets en ook niet in het water. Joggen, dus.

Dat is niks, hoor ik je zeggen. Maar mis: de verrassing was groot toen ik deze ochtend Lola overtuigde om me te volgen naar de Finse piste in Galmaarden. Loodzware benen. Hartslag niet onder 140 te houden. Het is dus allemaal snel verleerd. Mijn laatste jog is slechts 4 weken geleden. Raar. Nee, erg. Werk aan de winkel. Fietsen is goed voor de basisconditie van een jogger. Maar het is slechts een minieme basis, blijkbaar.