woensdag, mei 30, 2007

Dagelijkse Ventoux Update


Zie je wel, zie. Dagelijks bloggen, het kàn. En waar een wil is, is een weg. En die weg, die kan ik uitleggen. En ik doe die uitleg vandaag, omdat ik morgen in Parijs vertoef en er niet veel in huis zal of kan komen van de 'dagelijks-bloggen-regel'.

Voilà!

De kaart toont de weg. Punt. 150 km. Van Galmaarden naar Galmaarden, maar dan wel via Doornik. Tournai, dus. Op Pinkstermaandag heb ik deze fijne route afgelegd met mijn fiets-Stef.

(vriendelijke afkorting voor vriend-en-werkmakker-Stef-die-in-feite-veel-beter-op-zijn-trappers-
kan-stampen-dan-ik)

En dat is gebeurd in afwezigheid van alles-Koen en kapoen-Stef.

(respectievelijke vriendelijke afkortingen voor vriend-en-werkmakker-Koen-waarmee-ik-van-alles-uitspook-
naast-hard-werken

én

vriend-en-werkmakker-Stef-waarmee-ik-graag-ga-fietsen-
omdat-ik-dat-evengoed-kan-als-hijzelf-en-hij-wil-bovendien-
steeds-pinten-met-mij-pakken-na-de-feiten-maar-hij-kon-
er-nu-niet-bij-zijn-wegens-vermoedelijk-geen-goesting)

De rit duurt 150 km en na 120 km ging het licht uit. Maar... als ik in de Provence even ver fiets én evenlang, of zo, dan heb ik wel mijn doel bereikt. Nàh. Maar bon, here comes the honest vote of the jury: ik ben niet klaar om de Ventoux drie keer op een dag te beklimmen. Dat voel ik nu. Het wordt knokken. Nog een week lang. Op het scherp van de snee. Want: te veel trainen zal nefaste gevolgen hebben. Nét genoég trainen, dàt wordt de kunst.

Wat is kunst? De blik in haar ogen. Dàt is kunst!

Geen opmerkingen: