woensdag, mei 30, 2007

Dagelijkse Ventoux Update


Zie je wel, zie. Dagelijks bloggen, het kàn. En waar een wil is, is een weg. En die weg, die kan ik uitleggen. En ik doe die uitleg vandaag, omdat ik morgen in Parijs vertoef en er niet veel in huis zal of kan komen van de 'dagelijks-bloggen-regel'.

Voilà!

De kaart toont de weg. Punt. 150 km. Van Galmaarden naar Galmaarden, maar dan wel via Doornik. Tournai, dus. Op Pinkstermaandag heb ik deze fijne route afgelegd met mijn fiets-Stef.

(vriendelijke afkorting voor vriend-en-werkmakker-Stef-die-in-feite-veel-beter-op-zijn-trappers-
kan-stampen-dan-ik)

En dat is gebeurd in afwezigheid van alles-Koen en kapoen-Stef.

(respectievelijke vriendelijke afkortingen voor vriend-en-werkmakker-Koen-waarmee-ik-van-alles-uitspook-
naast-hard-werken

én

vriend-en-werkmakker-Stef-waarmee-ik-graag-ga-fietsen-
omdat-ik-dat-evengoed-kan-als-hijzelf-en-hij-wil-bovendien-
steeds-pinten-met-mij-pakken-na-de-feiten-maar-hij-kon-
er-nu-niet-bij-zijn-wegens-vermoedelijk-geen-goesting)

De rit duurt 150 km en na 120 km ging het licht uit. Maar... als ik in de Provence even ver fiets én evenlang, of zo, dan heb ik wel mijn doel bereikt. Nàh. Maar bon, here comes the honest vote of the jury: ik ben niet klaar om de Ventoux drie keer op een dag te beklimmen. Dat voel ik nu. Het wordt knokken. Nog een week lang. Op het scherp van de snee. Want: te veel trainen zal nefaste gevolgen hebben. Nét genoég trainen, dàt wordt de kunst.

Wat is kunst? De blik in haar ogen. Dàt is kunst!

Vroege vogels


Het is alweer veel te schandalig lang geleden dat ik nog iets gepost heb op deze blog. Foei, Gitaar. Blame it on the drukte. Er zijn nochtans nogal wat vaststellingen te doen dezer dagen. Hier komen ze:

1. Het Cernum running team heeft alweer een puike prestatie neergezet tijdens de 20 km door Brussel. Ze hebben allen de klus geklaard tussen 1u21 (dat is mega-bangelijk snel, Jan!) en 2u30 pakweg. Mooi. Fier.

2. Ik heb een aantal mensen bij de neus genomen, totaal onvrijwillig. Ik heb dat gemerkt via de blog van Koen Fillet. Bij deze een beetje uitleg over mijn schalkse truuk. Hoewel, een truuk was het niet, want niet zo bedoeld. Maar het brengt me op een idee voor volgende jaren, woeha.

  • het schalkse verhaal: ik heb gelopen, niettegenstaande het feit dat de grote coach mij dat had afgeraden. Mijn knie en bijhorende patellapees zou de komende week niet overleven, terwijl dit mijn laatste week is om goed door te trainen voor de Ventoux-beklimming. Ik heb 2u19 gelopen, in feite ei-zo-na hetzelfde als verleden jaar. Zeer realistisch in scène gebracht! Nadia heeft nog veeeeel beter gedaan. Ze was dan ook bijzonder goed getraind.

  • En nu het echte verhaal: Ik heb op aan raden van de grote coach mijn borstnummer verkocht aan een brave, ongekende ziel die blijkbaar ongeveer dezelfde tijd heeft gelopen als Canvas-Geert verleden jaar. Wat een toeval, zie. Nét een "mise en scène"... En Nadia, geblesseerd aan de heup en ontgoocheld dat ze niet kon lopen doorheen haar geboortestad, heeft een nog pienter iemand getroffen om haar te vervangen: de 20 van Brussel uitlopen in 1u37 is niet enkel voor Nadia's alter-ego heel sterk, maar zelfs voor mij een droom die nooit waarheid zal worden. Als ik volgend jaar plusminus 2u00 loop, wordt dat bijzonder sterk. Onverhoopt.
Niettegenstaande het feit (leuk oubollig Nederlands, he?) dat ik weinig blog, gaat het lezersaantal de hoogte in. Ik ga dus nog minder bloggen, hoho. Nee hoor. Flauwe grap. Ik ga vanaf nu bijna dagelijks rapporteren over de Ventoux-aanpak. Tot na de Ventoux. Tot na de verkiezingen, dus...

By the way: mijn counter meldt me dat ik zeer vroege vogels op bezoek krijg. In het holst van de nacht komen lezers mij bloggewijs opzoeken. In het totaal meer dan 300, waaronder een 20-tal tussen 2u en 5u des nachts. Snurk.

dinsdag, mei 22, 2007

De Cernum tent


Hast'n

(Waregems voor Gasten, maar dat hadden jullie natuurlijk allang door)

De tent van Cernum is op de tekening aangeduid in het geel. Joehoe. Ik zal daar rondhangen. Vooral omdat ik niet ga lopen op aanraden van mijn gore coach.

Meer info

tekst gepikt van David "Letman" Lettani ;-)

Aangezien niet iedereen van het Cernum Running Team mee kan lopen heeft Cernum nog 8 nummers over (aankoopprijs 15€ + waarborg chip 20€ = 35€).

Zij die een rugnummer willen (max. 1 per persoon) plaatsen een comment met hun volledige naam ofwel onder de betreffende posting op Geert Gitaar of op de Cernum InMotion blog of op Letman.

Er zijn er 8 in totaal (dus over de 3 blogs), de tijd van de comments telt dus... GO!

De rugnummers kunnen ENKEL zondag ter plaatse opgepikt te worden op onze stand in ruil voor een envelopke met exact 35€ cash en vermelding van rekeningnummer waarop de waarborg voor de chip nadien kan teruggestort worden.

Grote oproep 20K

Grote oproep !

Cernum heeft rugnummers voor de 20K door Brussel teveel. Wie zeer snel een post pleegt op deze blog, kan er één kopen aan de werkelijke prijs. Details volgen, maar de reactie NU REEDS is belangrijk.

De eersten krijgen voorrang !

Shoot!

zondag, mei 20, 2007

Luc Van Lierde

Ik heb een drukke internetnamiddag achter de rug en dat was voor een keer niet te wijten aan het werk.


Of, euh, in feite toch wel: Cernum is sinds kort sponsor van triathleet Luc Van Lierde, tweevoudig winnaar van de Iron Man in Hawai en tot vandaag nog steeds wereldrecordhouder over de lange afstand.

Ik heb de wedstrijd in Lanzarote (de moeilijkste Iron Man in Europa) gevolgd op het web en ieder kwartier kwam er vanuit het Sportkot aan de KUL een telefoontje van de grote coach binnen met info van het Canarische front, waar Marc Herremans aanwezig was. Ik kon info geven aan Paul (die geen exacte details had over tijden) en Paul kon finesses en insides geven die niet op het net geraken omdat je ze moet zien door de-ter-plaatse-zijnde-ogen van Mad Max.

Luc heeft iedereen verrast. Ook diegenen die niet meer in hem geloven. Zijn coach is niet verrast en verwacht nog meer: op allerlei kampioenschappen, tijdens de Marc Herremans Classic en ... in Hawai. Cernum gelooft ook in Luc.

"Believe. Succeed."


Tijdens de persconferentie in Lanzarote keek Luc nog een beetje vertwijfeld richting journalisten. Hij wil van dit seizoen opnieuw een successeizoen maken. Cernum zal daar graag een steentje toe bijdragen. Go, Luc, go!

maandag, mei 14, 2007

Letman

David is op dreef.

Ik heb hier niks aan toe te voegen.
Chapeau qua reacties, believers!

zaterdag, mei 12, 2007

Amai


Het zal morgen een week geleden zijn dat ik nog iets gepost heb. Dat is nog nooit voorgevallen.
Hou zou dat toch komen? Writer's block? Andere prioriteiten? Energie tekort? Laat het ons bij dat laatste houden.

Iemand weet van een hoogspanningsmast die te koop staat voor een prikje?

(nu valt mijn euro: ik heb een prikje nodig!!! EPO.)

zondag, mei 06, 2007

Bertje BeWa

BeWa, de man die blogt "dankzij Geert Gitaar", maar die ik voor Canvas Marathon van haar noch pluimen kende, heeft een toffe video gevonden. Eentje dat o zo typisch weergeeft wat er allemaal gebeurt als je je open en bloot geeft op je blog. En wanneer je kipkap maakt van een klant of concurrent. Of wanneer je eender wie eens een veeg uit de pan geeft. En ook als je zegt dat je een nieuwe witte tanga-slip met rode bolletjes gekocht hebt en ze nu al drie dagen draagt zonder te douchen.

Enjoy.

Het is raak grappig. Bij Inbev vroegen ze me ooit "En, Geert? Genezen?", terwijl ze me al een paar weken niet meer hadden gezien. Bij Agfa informeerde iemand die ik niet kende in de lift in vlot Mortsels "oe iest mee aawe knie, Gitoar?". Bij SAP wist iemand me te vertellen dat ik de 20 km van Brussel niet ging lopen omdat ik de Ventoux dit jaar toffer vind.

Raak videooke, BeWa !

vrijdag, mei 04, 2007

6 maanden later

Koen had het er gisteren over op zijn blog. Het blijkt geen alleenstaand feit te blijven: het Nieuwsblad publiceert op zaterdag 6 interviews met de Canvas Marathon lopers.

Op naar de krantenwinkel.

donderdag, mei 03, 2007

As promised (next...)


De omgekeerde wereld. Geena geeft bloemen aan mij. Ik geef een micro aan Geena. Euh? Of was het toch net iets anders? Hmmmm... 't was al wat laat aan het worden.

dinsdag, mei 01, 2007

As promised (continued)


De speech van Koen en Gitaar vlak voor de avant-première van "To Walk Again" ...

5 jaar hebben we gewerkt aan Cernum. 60 maanden later tellen we 82 medewerkers. Als we zo verder gaan, kunnen we op onze 10de verjaardag een zaal in Kinepolis vullen zonder klanten uit te nodigen. Dat zou op zich een gek idee zijn, want de klanten zijn deel van ons succes. We zullen dan maar doen zoals de première van Mad Max' filmpie: 3 zalen bomvol. Whoehahha. Hoho. Believe ? Succeed !!!