dinsdag, februari 06, 2007

j’è zo vele goest’n of geirnoars poat


Nee, het wil maar niet lukken. Ik beweer al twee weken lang, bij hoog en bij laag, dat mijn twee extra kilootjes sinds de marathon er binnen de kortste keren zullen af zijn. Dat is buiten de waard gerekend. Noppes.

Ok, ik train: twee keer per week op de fiets, twee keer per week een vijftal kilometer joggen. Dat laatste lijkt jullie niet veel, waarschijnlijk, voor iemand die een marathon achter de kiezen heeft, maar ... het is pas sinds kort dat de linkerknie niet meer protesteert vanaf kilometer 2. Dus, rustig opbouwen weer. Zien waar we uitkomen: misschien aan de 20 km door Brussel in 2007, misschien aan de marathon van Antwerpen in 2008. Misschien. Misschien ook niet. Canvas kijkt niet meer mee, dus de druk is weg. Niets hoeft nog, alles mag.

Maar intussen is er wel een gigantisch verschil opgetreden tussen de 12 uur per week training vlak voor d-day in New York en de luttele 3 tot 5 uur in totaal, heden ten dage. Ik combineer dat dan als 'sportieve fijnproever' nog met de regelmaat van de klok met lekker eten. Zo nog dit weekend: Johan en Rita hebben me in Knokke leren "geirnoars met een lekker drankske uit Roeselare" degusteren.

Iemand die weet wat dat is? Ik wist het niet. Maar ik weet nu wel: fantastisch lekker.

Rarara! De foto verhult het antwoord. Morgen toon ik de foto zonder onscherp deel ... hoho...

2 opmerkingen:

Etienne Devillage zei

Grijze garnaalkes met een fris Rodenbachske. 't Leven kan mooi zijn.

filoe zei

inderdaad 't leven kan heel mooi zijn

tot morgen aan den tellefon

filoe

ps. iemand met een grote koopwoede