woensdag, februari 28, 2007

Don't Walk Just Run


Mellow Man

--- update na vermelding bij coach paul : Mellow Man site 1309 keer bezocht, 118 songs verkocht ---

--- update 2 : vanaf volgende week weer normale posts, dan is de reclameperiode voorbij ;-) ---

Eens je op de Mellow Man site bent, wordt alles mooi uitgelegd en na betaling van 1 euro via je telefoonrekening kom je automatisch op de webpagina terecht waar je de MP3-download kan starten... Je hebt dus géén credit card nodig om 1 eurootje te storten, het kan op een zeer gebruiksvriendelijke manier via eender welke telefoon betaald worden. Jonge ketten zonder credit card en oma's die nog een dansje willen doen zonder credit cards op het net te moeten vertrouwen, kunnen er een lap op geven.

Mellow Man heeft besloten om alle winst van de donwloads door te storten aan Marc Herremans zijn foundation "To Walk Again". Het werk dat daar verricht wordt om mensen een 'aangename vandaag' en een beloftevolle toekomst te bieden, verdient aandacht een steun.

Doe het dus niet voor mijn eenzaamheid, maar voor Marc en zijn organisatie. Yeah !


ps.: mijn buitengewone dank gaat uit naar mijn vriend en ex-collega Jan Vanhercke, de man achter Novotea. Jan heeft met zijn competentie en enthousiasme de hele techniek achter de internet-download in orde gebracht.

ps.: Jan en ik kijken niet enkel uit naar de veelvuldige steun voor To Walk Again, maar ook naar enige feedback over de gebruiksvriendelijkheid van de download. Shoot your comments, folks...

zondag, februari 25, 2007

Voor Koen zijn Reed mania


Beste Koen,

Een heel korte comment op jouw blog zou een beetje onrecht doen aan mijn poging om jouw Reed-verjaardagsprogramma een infuus met gitaargeweld te geven. Als Raymond vhG en jijzelf aan een zogenaamde ingetogen verjaardag denken, dan voeg ik graag iets toe wat de combinatie van gitaargeweld en ontkleedde herrie is: een liedekijn uit "Songs for Drella", samen met John Cale.

Waarom "Songs for Drella":
  • omdat het een memorabele getuigenis is van de hereniging van twee koppigaards, Cale en Reed, die sinds 1968 ruzie hadden met mekaar (ik was toen 3 ...) maar in 1987 mekaar weer opzochten om samen te werken.
  • omdat het een prachtige verzameling mooie songs is die ze opdragen aan Drella, Warhol voor wie tussen de regels leest.
Waarom "Work":
  • omdat het gitaarherrie is, Koen.
  • omdat het verdorie unieke gitaarherrie is die overleeft zonder herrie van drummers en bassisten, ontkleedde herrie. Een gevecht tussen piano en ruwe gitaar.
  • omdat de inhoud ook een beetje over mij gaat. Hoho...
Waarom niet "Style it takes":
  • omdat mijn hart zegt dat dit één van de mooiste songs is ooit door iemand geschreven, maar als ik dit nummer kies, vervoeg ik de rangen van Raymond en Koen zelf... dan hebben we een ingetogen nummer erbij...
Alstublieft, Koen. Met plezier.
Ikke

Mea Culpa



Oei... Ik heb in feite gelogen in mijn vorige post. Ik had beloofd om het telkens te laten weten als ik iets op De Standaard CEO-Blog zou posten. Ik heb dat niet gedaan. Aij...

Maar weet je: 't is daar afgelopen. Ik heb dat wel tof gevonden, maar mijn eigen blogstekje is minstens even tof voor een aantal redenen:

1. ik denk nooit zo lang na vooraleer te beslissen of iets erop komt of niet. Bij die CEO-blog was het alsof ik ernstig diende over te komen. CEO's lullen er niet op los. Ik meestal ook niet, haha, maar toch... Elke zin, elk woord werd gewikt en gewogen. Hier is dat niet zo.

2. Er zijn daar maar weinig reacties, maar waarschijnlijk minstens dubbel zoveel bezoekers. Waar waren jullie? Ook last van punt 1? :-)

3. Hier en daar maak ik graag stiekem reclame om mensen een plezier te doen. Dat is met bijvoorbeeld Novotea niet anders. Maar bij De Standaard is dat moeilijk. Omdat je simpelweg als opportunist overkomt die effe gratis publiciteit wil maken. Hier 'hyperlink' ik er op los, vooral omdat ik zelf de censuurcommissie voorzit. (woensdag meer over Novotea, als ik ook de Mellow Man download site lanceer).

Yes, jullie hebben het juist. I AM BACK.

maandag, februari 19, 2007

De Standaard Biz


Geert Gitaar prijkt op de homepage van Standaard.biz, althans vandaag. Daarmee is het startschot gegeven van een onbepaald aantal posts.

Telkens ik een post schrijf voor de Standaard zal ik dat ook hier laten weten. Intussen is dit de laatste post op geertgitaar.be die niet op de Standaard zal verschijnen, omdat het niets met CEO spelen te maken heeft, maar met "peterschapsfierheid". Verleden week in Genève ben ik door papa Yvan vereeuwigd op de foto, met zijn zoon, mijn petekind, Mattias.

Yeah.

donderdag, februari 15, 2007

De CEO blogt


Ik verdwijn voor een tijdje naar een andere plaats. Neen, ik blijf wonen in het mooie Galmaarden, met zijn casino's en goktenten, dat is het niet. Mijn blog verhuist effe. Hoe lang "effe" zal zijn, weet niemand in feite. Dat hangt van veel dingen af. Zal ik in staat zijn om de biz-wereld te boeien? Zal het vleugje humor gewaardeerd worden? Welk beeld houdt Vlaanderen over van de jonge (yes yes) CEO die een bedrijfje in Aalst uit de grond heeft gestampt met een soulmate en andere ondernemende kapoenen? Misschien word ik na een week gewipt? Misschien blijft het hier langer stil. Wie weet.

Voilà, komt ie: ik mag in een zeer eervolle rij van CEO's mijn dagboekje bijhouden op de "CEO Blogt" van De Standaard. Ik zal daar tussen mooi volk terecht komen, waar ik sowieso al veel respect voor heb, zelfs al kennen ze me niet, tenzij ze klant zijn van Cernum of mijn reilen en zeilen in Canvas Marathon hebben gevolgd.

Thomas Leysen, Bob Verbeeck, Guillaume Van der Stighelen, Jens Mortier, Mimi Lamote, Patrick Lefevere, Roland Duchâtelet, ... en Geert Vanvaerenbergh.

Toen grote coach Paul zijn blog verhuisde van blogspot.com naar sport.be werd hem opportunisme verweten. Onterecht, want net zoals de supercoach word ik niet vergoed, en dus ook niet gecontroleerd of aangestuurd qua inhoud. Ik zou het anders ook niet doen. Meer zelfs, Stijn van De Standaard laat me dit weten: "De toon op je andere blog zit wel goed, lijkt me."

Dus, dat zit inderdaad al goed...

dinsdag, februari 13, 2007

Mattias


Groet uit Genève, alwaar mijn petekind trakteert op massa's champagne.

Mellow Man


Het begint spannend te worden. SingleCD ligt klaar, de website is klaar, de download pagina werkt, het 0903-nummer om de download te betalen zonder dat fans een credit card nodig hebben, ... dat werkt allemaal. Ik heb veel van die web-spitsvondigheid te danken aan Jan 'java' Vanhercke. Jan is de kapoen die er ooit in slaagde om Java.be als domein naam te registreren omdat dat een afkorting is van zijn naam. Als je dan een wereldberoemde koffieboer bent, of een wereldvermaarde IT-boite als Sun (grote manitous achter Java, de programmeertaal), dat lapt onze Jan allemaal aan zijn laars. Ik ben niet enkel een fan van Jan, dat is ook omgekeerd: hij gaat mee de Ventoux op in juni.

De contacten met de radiostations lopen goed. Ik ga ze binnenkort bombarderen met mijn single. Dat moet echter allemaal goed gecoordineerd verlopen: de website is liefst niet wéken vooraf actief voor de song op de radioredacties terecht komt. Jaja, Bonanza Music, het nieuwe platenlabel, leert dagelijks bij. Vanaf nul. Zo heb ik het graag. Geen gesneden koek.

Voorproefje: de recto en verso van de single.

vrijdag, februari 09, 2007

Peter Gitaar


En ja... het is nu zo ver. Een half jaar geleden vroeg de Swiss Connection of Geert Gitaar het eventueel zou zien zitten om peter te worden van de toekomstige first born. En Gitaar zei 'ja'.

Vannacht is Mattias geboren.

3,340 kg en 51 cm. Moeder stelt het goed. Voor vader is dit een overbodig statement. Ik herinner me immers het bovenaards gevoel toen F. en L. geboren werden, in 2002 en 2004. Ik liep een week lang een meter boven de grond.

Genieten, Yvan. Intens. Vergeet de bizniz voor minstens een paar weken.

donderdag, februari 08, 2007

De decadente fijnproever



In plaats van geirnoars met Rodenbach mag het soms al eens iets stouter zijn. Een lekkere zoetigheid met een dessertwijntje. Er zijn verschillende soorten dessertwijntjes, zoals er verschillende soorten champagnes, rode en witte wijnen zijn. Van te goedkoop tot te duur. Sommige wansmakelijk duur. Andere dan weer decadent duur. De aller-allerbeste dessertwijn is Chateau d'Yquem, uit de Sauternes (Bordeaux).

Een handvol onsportieve fijnproevers telt per kop 22.000 euro neer om zes drie-Michelinsterren chefs te laten koken. Zaterdag in Bangkok. Haast jullie, er zijn nog plaatsen vrij op de vlucht van Thai Air vanuit Brussel, morgen. Een ticket First Class is niet in die 22.000 inbegrepen, maar kost slechts 12.500 euro extra. Een prikje. Die toffe gasten zullen een 11-gangen menu afsluiten met een Yquem. De godendrank wordt geserveerd bij een peperkoekenhuisje, hoewel ik vrees dat dit een te banale benaming voor het gerecht zal zijn. Op de kaart zal iets lyrisch uit de mouw van een topchef geschud worden.

Wie denkt dat dit de absolute max is, zit verkeerd. All along the way worden de rijkaards ook gestraft met Krug en Louis Roederer champagne, Chateau Latour, en ander fijns. Nee Gitaar, niet zomaar ander fijns, maar verdomme een echte Romanée-Conti. Vrienden, voor een Romanée-Conti loop ik terstond nog een marathon. Onvoorbereid. Pijn dat dat zal doen. Tot de beloning komt. Dan gaat pijn over in genot. Tijdelijk, want daags nadien begint de recuperatie-lijdensweg. Recuperatie van die marathon, en post-natale depressie omdat je weet dat je nooit nog een betere wijn zal kunnen drinken.

woensdag, februari 07, 2007

geinoars


Mijn geheimpje heeft niet lang stand gehouden. Geheim onthuld, foto onthuld. Grijze garnaaltjes met een frisse Rodenbach uit Roeselare zijn mijn ontdekking van de week.

Bij deze doe ik een oproep aan mijn blogfans: ik zou graag iedere week iets lekkers ontdekken. Geen grote gerechten, maar lekkere hapjes. Quickies. Vuur jullie pijlen maar af. Liefst van al met een grappige dialectische omschrijving. Het blijft geheim via 'personal message', niet via 'comments' ;-) Dat heeft intussen zelfs Filoe ontdekt nadat "Dag Allemaal" aan zijn deur kwam kloppen voor een interview na zijn geheime huwelijksmelding in de comments van mijn blog.

Wekelijks komt dan de winnaar op de blog. Haha, lijkt wel de monumentenstrijd. De lekkere-vluggertjes-strijd.

dinsdag, februari 06, 2007

j’è zo vele goest’n of geirnoars poat


Nee, het wil maar niet lukken. Ik beweer al twee weken lang, bij hoog en bij laag, dat mijn twee extra kilootjes sinds de marathon er binnen de kortste keren zullen af zijn. Dat is buiten de waard gerekend. Noppes.

Ok, ik train: twee keer per week op de fiets, twee keer per week een vijftal kilometer joggen. Dat laatste lijkt jullie niet veel, waarschijnlijk, voor iemand die een marathon achter de kiezen heeft, maar ... het is pas sinds kort dat de linkerknie niet meer protesteert vanaf kilometer 2. Dus, rustig opbouwen weer. Zien waar we uitkomen: misschien aan de 20 km door Brussel in 2007, misschien aan de marathon van Antwerpen in 2008. Misschien. Misschien ook niet. Canvas kijkt niet meer mee, dus de druk is weg. Niets hoeft nog, alles mag.

Maar intussen is er wel een gigantisch verschil opgetreden tussen de 12 uur per week training vlak voor d-day in New York en de luttele 3 tot 5 uur in totaal, heden ten dage. Ik combineer dat dan als 'sportieve fijnproever' nog met de regelmaat van de klok met lekker eten. Zo nog dit weekend: Johan en Rita hebben me in Knokke leren "geirnoars met een lekker drankske uit Roeselare" degusteren.

Iemand die weet wat dat is? Ik wist het niet. Maar ik weet nu wel: fantastisch lekker.

Rarara! De foto verhult het antwoord. Morgen toon ik de foto zonder onscherp deel ... hoho...

donderdag, februari 01, 2007

Hij slaat toe



De grote coach (gisteren nog de gore coach door een zeer toevallige tikfout in een mail naar hem) heeft toegeslagen. Naast mails en face-2-face dating op snel te vergeten wereldkampioenschappen heb ik El Grande ook dagelijks aan de lijn over vanallesennogwa. Over boeken schrijven. Over To Walk Again, de film. Het gaat soms ook eens over sport:

"Kijk Gitaar, een marathon, van nul tot de max in één jaar ... dat is extreem te noemen. Je hebt het nu wel gehad. Als je in 2007 de Ventoux beklimt, drie keer op één dag, dan moet je in die Ronde van Vlaanderen niet alweer eens het extreme gaan opzoeken. Geniet van die 140 km met de hellingen. Zet die 256 uit je hoofd. De kans is groot dat je op het einde niet meer geniet. Doe dat volgend jaar. Je hebt genoeg extreme dingen gedaan so far."

Voilà zie. Een aantal mensen zal niet echt tevreden zijn omdat ik ze sinds het begin van het jaar opjaag om die Ronde helemaal te fietsen. Of misschien, tja, heel waarschijnlijk, slaken die nu allemaal een zucht à la "Oef... hij heeft het eindelijk door..."