zondag, december 30, 2007

schrik voor de weegschaal

In Frankrijk en Zwitserland weten ze alles van lekker eten en andere vormen van genieten. Van lekker fijns op het strand bij 18 celcius, tot verregaande kalorie-extase rond een kaasfondue als het buiten sneeuwt... great extreme sensations. En dat allemaal terwijl mijn meiden de Laatste Show hebben onveilig gemaakt met die bobslee die ik in fullspeed uit Duitsland heb doen komen.

Intussen heeft (fvd) van Humo mij geinterviewd vanop afstand. Lang leve technologie. Volgende week lees ik mezelf in mijn lijfblad-sinds-mijn-16e, en ... zie ik een opgenomen versie van DLS.
(Dat laatste hoop ik. Wie heeft het opgenomen?)

dinsdag, december 25, 2007

DLS


Op donderdag 27 december zijn de bob-babes te gast bij Frieda !

kerstmis

Vrede aan al de mensen die van goede wil zijn.

En wat doen we dan met die die niet van goede wil zijn? Volgens mij hebben de pastoors die deze quote hebben uitgevonden zich bezondigd aan discriminatie. Maar de vraag blijft. Wat als een "stoute bende van slechte wil" toch geen vrede wil? Dan komt er simpelweg geen vrede. Overal ter wereld zijn er voorbeelden voorradig.

Dringend herziening van de kerstquote gevraagd. Inkorting zou al volstaan.

zaterdag, december 22, 2007

Cijfertjes

De blog van de bobmeiden gaat hard en zeer divers:


Als ik surf op de talrijke websites die nu over het bobsleeteam schrijven, merk ik zelfs dat veel fans de intentie hebben om de EuropCup in Winterberg bij te wonen. We hebben supporters. Dat geeft een fantastisch gevoel.

woensdag, december 19, 2007







Ik was gisteren met mijn bobmeisjes te gast bij het BOIC. We weten nu waar de klepel hangt voor Vancouver 2010. De doelstellingen kunnen nog lichtjes aangepast worden, maar ze zijn niet van de poes.

Ik doe daar nu geen uitspraken over op deze blog. Dat zou niet goed zijn voor het TV programma waar Canvas ijverig aan werkt. Wie op 29 januari 2008 kijkt naar "Bobslee, Missie Winterberg" (laatste aflevering van 4) zal mijn mening kennen.

Believe. Succeed?

Weegschaal


De laatste weken is het er culinair verdomd sterk aan toe gegaan.

Marathon 11/2006: 77kg
Bobslee 11/1007: 84kg

Dat is van het goede teveel. Twee keer per week joggen, sindsdien. Eén keer per week een volledig uur zwemmen. Ik denk dat dat 2 km is. Ik ben de tel kwijt op den duur. Ik heb mijn telraam niet bij in het zwembad van Ninove. Zou belachelijk zijn.

Vanaf dit weekend voeg ik daar mountainbike aan toe.

Terug naar 79kg. Dat zou al mooi zijn. Het is nu nog 83. Maar, hell, wat een periode komt er aan, zeg....

maandag, december 17, 2007

How stuff works


Bij How Stuff Works krijg je vakkundig uitgelegd hoe je een bobslee moet besturen. Je hoeft dus niet Elfje of Leen te heten. Je moet ook geen trainer hebben.

Maar we weten intussen veel beter. Het loopt niet van een leien dakje. Het is alles behalve evident. Wie in de maand januari naar Canvas kijkt, krijgt heel wat groeipijntjes te zien. Vooruitgang en veelbelovende resultaten gaan hand in hand met miserie en pijn.

Nog maar goed ook, in feite. Want wie zou anders deze prachtige sport au sérieux nemen? Als Janneke en Mieke dit op 1-2-3 zouden kunnen, waarom zouden onze Belgian Bobsleigh Ladies nog respect kunnen afdwingen?

Maak jullie geen zorgen: we zijn intussen 2 maanden ver en ik weet het nu zeker: dit is niet voor Janneke en Mieke...

vrijdag, december 14, 2007

BOIC


Volgende dinsdag ben ik samen met mijn meisjes uitgenodigd op de hoofdzetel van het BOIC. Er wordt ons daar plechtig verteld wat de selectienormen zijn waar we moeten aan voldoen om naar VANCOUVER 2010 te mogen.

De spanning hangt in de lucht. In Winterberg, waar de dames momenteel op training zijn, zijn er slapeloze nachten. Hier in Galmaarden ook.

We weten dat het IOC normen heeft voor alle sporttakken. We weten ook dat het BOIC niet mals is, en daar meestal nog een schepje bovenop doet door de lat Tia-gewijs nog hoger te leggen.


Grrr.... ik wou dat het dinsdag namiddag was. Zou ik hen een plezier doen met het logo van ons team, dat ook die Belgische driekleur bevat? Terwijl mijn team niet Vlaamser kan zijn dat het nu al is? Gauw een Waalse erbij halen... Milquet? Ja, Joëlle Milquet! En haar dan met Bieke als pilote naar beneden laten scheuren... Wie op 8, 15, 22 en 29 januari naar Canvas kijkt, weet wat ik bedoel.

Ander kleurtje


Deze ochtend aan de ontbijttafel, Winterberg. Buiten -3°c, binnen lekker warm maar zeer vroeg:

Eva: "Geert, kunnen we de blog niet een ander kleurtje geven?"
Geert: "Euh? Waarom?"
Eva: "Ha bah ja .... "
Geert: "He?"
Eva: "Wit is toch maar wit, he, pfff..."
Geert: "Smakelijk, Eva."

Wie heeft hints?

woensdag, december 12, 2007

Maak dat mee !

Ik loop lastig rond. En fier tegelijkertijd. De blog van de bob babes is nog maar 1 dag live op "het net" en ze halen al 200 dagelijkse bezoekers meer dan ikzelf, na anderhalf jaar zwoegen en bijna dagelijks een brokje tekst uit mijn mouw te schudden.

Doeme !

Of nee: joepie. Want het is in feite toch ook een beetje "mijn blog", nee ?

dinsdag, december 11, 2007

donderdag, december 06, 2007

FC Dender



Ik lees goed nieuws op VRT Teletext.
Cernum's uitdagingen-sponsoring gaat zijn vruchten afwerpen.

Komt ie : (extractje van de VRT, dankuwelverymuch)

Als Mustapha Hadji slaagt in zijn medische en fysieke tests, tekent hij een contract tot eind dit seizoen bij Dender. "Ik ben hier omdat meneer Boskamp mij dat gevraagd heeft", zegt hij. "Boskamp is een grote meneer. Voor hem wil ik deze ene uitdaging nog aangaan. Ik wil hem en zijn club helpen om in eerste klasse te blijven."

Mooi is dat. Toppers hebben net dezelfde ambities als Cernum: Dender in eerste houden.

zondag, december 02, 2007

Argumenteren


Ik krijg vaak de vraag waarom Cernum voor sport kiest om haar naambekendheid een duw te geven. Een handvol redenen kan ik geven. Deze blog dient daar niet voor, maar allez bon, effe mag het wel: Cernum sponsort uitdagingen. Onze slogan is "Believe. Succeed." en geloof me: ook in onze business is zo'n credo nodig om er te geraken, niet enkel in de triathlon-, voetbal- of bobsleewereld.

Maar kijk nu, één van de hoofdsponsors van het bobsleeteam, SAP, laat zijn managing director via een persbericht aan het woord. (hier staat de volledige tekst)

"Een ambitieus project als dit past perfect bij SAP", zegt Danny Van Heck, managing director van SAP Belux. "Ook in onze sector is snelheid en flexibiliteit een absolute voorwaarde tot succes. SAP is erg fier onze Belgische bobsleedames bij deze unieke uitdaging mogen bijstaan. We hopen alvast dat ze in hun missie zullen slagen en opnieuw op het podium zullen staan, ruim 60 jaar na de laatste Belgische bobslee medaille in St.-Moritz."

Mooi, Danny. Jullie zullen net als Cernum, Viessmann, Alti en Capture Experts met fierhied het nieuwbakken logo van mijn babes gebruiken. Het zit al op de e-post.

vrijdag, november 30, 2007

Fakken

Het blijft fakken, want de boer, hij ploegt altijd maar voort. Gisteren was ik in Parijs. Bij Alti. En het ging niet over bobslee-babes. Ho nee. Business as usual. Indien een dag 30 uur telde, dan zou ik ze tegenwoordig alle 30 volwerken. Indien een week 8 dagen had, dan zou ik waarschijnlijk om een 9de vragen. Ik zie het al voor mij: "De Negende Dag, met Alain Coninx" ...

Cernum heeft mijn allerhoogste prioriteit. Er moeten zogenaamde targets gehaald worden, net zoals in het bobsleeteam. Bij Cernum moeten om en bij de 100 gezinnen aan het einde van een maand centjes op een rekening zien komen. Aanmodderen kan niet. Mag niet. En ik moet met het directieteam niet enkel denken aan die ene maand en de bijhorende money, maar we moeten zelfs aan het plannen zijn hoe we er met z'n allen in gaan slagen om dat ook in 2010 nog te doen, eind 2015, noem maar op, eind van de eeuw. Het gaat nu zeer goed, maar het moet zo blijven.

Targets in het bobteam zijn er ook. Ook de bobbetjes moeten ondersteund worden. Rekeningen moeten betaald worden. Trainers, bobslee 1, bobslee 2, hotels, vervoer, bobbetjes, ... Tot het eind van januari 2008, na de Europa Cup in Winterberg. Voor mij part tot na Vancouver 2010, droom ik dan. Of Rusland 2014. Ho maar !

Al die bob-administratie wordt opgevolgd door N, de grote vrouw achter de zogenaamd drukke meneer. Indien zij dit niet deed, dan zou ik 10 dagen van 40 uur per dag nodig hebben. Dan zou ik nog veel meer tijd in het bobsleeproject moeten steken.

Wat ben ik een gelukzak.

dinsdag, november 27, 2007

Allerlei nieuwtjes

(c) Stefaan Brodelet

De grote coach schreef er al over: we hebben de eerste Europa Cup achter de rug met onze Believers Bobbetjes. Innsbruck was the place to be. Achttien landen waren vertegenwoordigd, België met maar liefst drie teams.

De meisjes hebben zichzelf overtroffen. Dat we na amper 4 weken trainen op plaatsen 21, 27 en 29 terecht komen, is een veelbelovend resultaat te noemen. We kunnen nu nog eens 8 weken trainen en naast de bobsleetechniek ook onze fysieke conditie verbeteren. 51% van het succes hangt immers af van de eerste 5 à 6 seconden: de bobslee moet op een onvoorstelbaar woeste manier van stilstand naar 30 à 40 km/h gepushed worden vooraleer er in te springen. Dan komt het tweede deel: Formule 1-stuurmanskunst (euh, stuurvrouw!) bewijzen en de slee op een perfecte manier de bochten injagen.

Even trainer Paul Neagu citeren: "unsere damen mussen brutale pushpower haben, Geert!"

Even mental coach Paul VDB citeren: "heb je die Roemeense gezien, Geert? Dat is een monster, man!".

donderdag, november 22, 2007

Igls


Igls, lees: Innsbruck. Oostenrijk. Ik ben weg. Met Paul "de grote coach". Met Stef "de grote fotograaf". Mijn bobbetjes zijn daar al twee weken. De mannen van "het grote Canvas" ook.

Het uur van de allereerste grote waarheid is aangebroken. Na de wedstrijd bij de junioren van verleden week (met dat onverhoopte goede resultaat), is het nu tijd voor de confrontatie met de grote kanonnen: de open klasse met bijzonder ervaren bob babes erbij uit
Australia
Austria
Brazil
Canada
Germany
Great Britain
Holland
Israel
Italy
Jamaica
Norway
Sweden
Switzerland
USA


Jaja....

Ik duim. Denk eens aan mij. Aan mijn hartslag. Om 10 uur zondagochtend. Omstreeks 13 uur weet ik zowat alles: vreugde, verdriet, feest, domper. Alle richtingen kan het uit. Maar ik ben een believer. En believers denken dat ze het zullen halen.

En wat is dat dan, "het halen" ??? Wel: voldoende veelbelovende aanleg tonen om vertrouwen te geven naar de nabije toekomst. Naar de echte finale "erop-of-eronder" op 26 januari in Winterberg....

Voor de jongens van het perslandschap: +32475326170. Voor de meisjes uit het perslandschap: idem. Woeha.



maandag, november 19, 2007

Bijzonder goed nieuws

Na een doorgedreven introductietraining in Winterberg hebben onze bobmeisjes een zo mogelijk nog intensievere trainingsweek achter de rug nabij Innsbruck. Daar organiseert de internationale bobsleefederatie (IFBT) jaarlijks een bobschool. Beginnende teams van over de hele wereld zijn daar aanwezig om door internationale toptrainers 'aangepakt' te worden. Aan het einde van die week is er een competitie. 37 bobsleeën zijn naar beneden geraasd met junior-ladies. En raad eens: onze Belgische bobsleetrots wordt aangewakkerd:

1. Russisch team
2. Belgian Believers Bob team 1
3. Duits team
4. Belgian Believers Bob team 2
5. etc etc etc etc tot plaats 37 ....

Russen, Koreanen , Amerikanen, Duitsers, Italianen, Nederlanders, noem maar op ... Ons Belgenlandje heeft potentieel getoond.

Proficiat aan mijn bob babes !!!

woensdag, november 14, 2007

Bobbetjes


Onze bobbetjes doen het goed. Ze hebben hun doop achter de rug in Winterberg. Dat is niet zonder kleerscheuren verlopen, maar dat had ook niemand verwacht.
Er zijn momenteel geen meisjes die nog niet gecrashed zijn. Het hangt er wel van af hoe je het bekijkt: als leidend voorwerp of als lijdend voorwerp. De nieuwe benaming voor 'pilote' of 'remster' ziet bij deze het daglicht ... Sommige meisjes zijn nog niet gecrashed als leidend voorwerp. Achter de stuurknuppel, dus. Maar in feite is iedereen al minstens één keer overkop of op de zij geëindigd: wie een goed leidend voorwerp is, is dus minstens al eens een keer geaccidenteerd tijdens een afdaling, als lijdend voorwerp, achteraan plaatsnemend in die mooie bobs van ons.


Euh, die mooie bobs zien er dus intussen niet meer zo mooi uit. De meisjes ook niet. Hoewel deze hun blauwe plekken kunnen verstoppen. De bobs niet. Gelukkig blijft het bij schrammen en blauwtjes. Ook de pijnlijke schouder van Kim blijkt na röntgen geen breuk. Liever een kapotte bob dan kapotte meisjes !!!
De meiden zitten momenteel in Igls bij Innsbrück (Oostenrijk), in de internationale bobschool. Daar wordt meteen duidelijk dat ze momenteel niet bij de beginnners thuishoren. We zitten nu reeds in de middenmoot van de schoolpopulatie, en we crashen niet meer. Ik geloof er elke dag een beetje meer in. Nog meer dan voorheen.

FaBeR

Filip Boen was ten tijde van Canvas Marathon de KULeuven-prof die de taak had om zich te ontfermen over mijn motivatie en tijdsbesteding. Wérk dat die man daar mee gehad heeft!!! Ooit liep hij samen met mij 25 km rond de Blaarmeersen in Gent en we hadden het toen over runner's high en orgasmes: gelijkenissen en verschillen. Dat hielp om de kilometers te verteren... Op deze blog is daar toen verslag van uitgebracht. Een "seach"-knop doet wonderen.


Het contact met Filip blijft, hoewel het nu sinds de Antwerp Marathon geleden is. Hij mailt:

Geert,

Hoe gaat het met jou en het lopen? We zijn hier op de FaBeR nu bezig met een grootschalige studie over de loopsport, als je eens zin en tijd hebt, klik hier.

Stuur het gerust door naar loop- en of andere collega’s, vrienden, etc.

(...)


dinsdag, november 13, 2007

vakantie voorbij


Lap. Het is zo ver. De titel van deze post is een bangelijke realiteit geworden. Honderden "unread mails" hebben hun opwachting gemaakt. De vakantie-voice-mail-tekst moet dringend gedeactiveerd worden. Maar er is ook goed nieuws: deze blog wordt geschreven in het bijzijn van een lekkere kop koffie volgens de kwaliteitsnorm van huize Gitaar. Niet volgens de Spaanse traditie van gitzwarte-brei-waarmee-je-een-koe-laat-bevallen-van-een-veel-te-dik-kalf. Magere troost, dat bakje troost...

Heb me de voorbije dagen verdiept in leven en werk van Antoni Gaudi. Magistraal architect. Maar Barcelona ligt nu ver achter mij. De paleizen van Gaudi ook. De blauwe hemel eveneens.

donderdag, november 01, 2007

Proficiat Marc !!!

Marc Herremans heeft de Crocodile Trophy in Australië tot een goed einde gebracht.
Waaaaw, Marc, sjapoo, man. Honderduizend maal sjapoo. Nee, euh, oneindig vele keren sjapoo. Geert Gitaar



Lees de perstekst hieronder. Copyright Crodile Trophy:


A Show of Unity to End Crocodile Trophy

Herremans’ Trial Ends in Glory at Cape Tribulation

By John Michael Flynn at Daintree, Australia

Australia’s Cape Tribulation takes its name from one of history’s greatest stories of triumph over adversity.

It was here in the year 1770, the great British Navigator, Captain James Cook, was shipwrecked while navigating the Great Barrier Reef. His ship, the Endeavour, limped into what is now Cooktown, and was repaired using timber from local trees, before the epic voyage of discovery continued.

Today, 237 years later, Cape Tribulation played host to another of history’s great stories of survival, only this time it was a Belgian whose tale of triumph against incredible odds will be told for generations.

At the end of 1400 kilometres, paraplegic athlete Marc Herremans received the ultimate accolade from the protagonists of the Crocodile Trophy, who put aside their chances for individual glory, to honour the man who has inspired and touched each and every person involved with the great outback race.

At the finish of today’s stage, when the group finally reached the rainforest fringed beach, the peloton, led by overall race winner Mauro Bettin, formed an honour guard to welcome Herremans as the first finisher in the Trophy of 2007.

For a man who had just spent three consecutive days cranking his hand cycle for more than twelve hours and arriving at the campsite in darkness, this was no gift. More so, it was an opportunity to give thanks to the efforts of the person, to whom each rider’s thoughts drifted during the worst, lonely hours in the saddle.

For those who thought they could not continue in The Crocodile, the thought of Herremans’ suffering drove them on to achieve what every rider here dreams of – to finish the iconic event.

“Coming over the finish line seeing all the athletes cheering me on is just another great feeling after the accident,” an emotional Herremans said as he cast his eyes to the ocean in wonder.

“Paralysis doesn’t stop you doing great things in your life.”

Finishing the Crocodile Trophy was the completion of another chapter in what has become one the truly great journeys in world sport.

Paralysed following an accident in 2002, Herremans could have easily given up.

Instead, the great ironman re-examined his life’s to-do list, and penciled in a series of events, which he had always intended to complete.

His victory in the Hawaii ironman as a paraplegic athlete is famous enough, but there were other goals, including the Crocodile Trophy, which until today probably seemed beyond reach. In perspective, Hawaii was ten hours, one day of pure suffering. To complete the Crocodile Trophy meant enduring the same suffering for ten consecutive days.

“For me it’s the biggest one,” Herremans said.

“Here it was nine days in a row that I had to give everything and I was totally finished, blown up at the finish line, you have to keep on going, keep on going,” he said.

“To be at the finish line is an amazing feeling even though I’m amazingly tired.

“I just enjoy the moment, it is great.”

The feeling in the group was summed up by Crocodile Trophy supremo Gerhard Schoenbacher, a man not known for dispensing accolades with reckless abandon.

“This is something we will remember forever,” Schoenbacher said.

“On a scale of achievement I don’t know where to put it.

“When he (Herremans) rang me a couple of months ago, I warned him how hard it will be and he said, I can do it.”

“He proved it every day and I don’t think any of us is as strong as he is in his head.”

Austrian stage winner Stefan Rucker has been moved, perhaps more than most, by the achievements of the eternally positive Herremans.

On the final night of the Crocodile, he shared a bush cabin with the Belgian, who had just completed his third day of absolute torture.

“It was arranged from us riders that he comes here first,” Rucker said.

“I talked to him in Irvinebank the first evening and I never saw someone like him before.
“He’s not crazy, he knew what he was doing.

“We stayed together in the cabin last night and he was so tired.

“It’s just incredible, it really brings tears to your eyes when you see something like that.”

Vakantie


Zo ziet het er hier uit. Geen echte halloween-scène, zo te zien. Elke keer weer klinkt een statement "dat een vakantie nog nooit zo dringend en zo nodig was geweest als deze"... Ook nu weer. Ik weet ook dat - één dag na mijn terugkomst - het andere traditionele zinnetje zal zijn: "Grrrr, eerste dag terug van weg geweest, en 't is alsof ik weeral vakantie nodig heb!".

Maar ik klaag niet. Hopelijk de lezers van deze blog ook niet, want het zal tot 13/11 duren eer hier weer iets nieuws veschijnt. Het zal dan wel spannend wachten worden op allerlei fijns uit Winterberg, want daar zijn ze op dit moment bezig met het werpen van de teerlingen: wie wordt pilote, wie wordt remster, wie zit op de reservenbank, wie komt heelhuids uit de bob, wie gaat over kop, ...

Ik gun de bobsleedames alle concentratie, ze gaan me weinig horen. Na mijn vakantie starten we hun blog op, vlak voor hun eerste EuropCup, in Innsbrück.

zondag, oktober 28, 2007

Statistics


Fijn om te zien waar al die bezoekers op mijn blog vandaan komen. De laatste 70-80 worden in detail bijgehouden door die statistiekjesfabriek.

De blog piekt vandaag hoger dan een jaar geleden. Toen zorgde de marahon van New York voor nogal wat hype. Nu doen mijn bobdames dat. Kijk eens wat de meest recente zoektermen in Google zijn: (en ja, de statistieken zeggen dat het enkel en alleen Google is die gebruikt wordt, althans bij die laatste 70 à 80)...


vrijdag, oktober 26, 2007

Mailtje van JW

Beste,
Ik ben J W uit Moorsel (Aalst), nam deel aan 4 Bobslee wereldkampioenschappen, 5 Europese kampioenschappen en diverse regionale en internationale wedstrijden, dit tijdens de periode 1975/ 1980.

Ik was geselecteerd voor de OS 1980 in Lake Placid, maar door (mijn enig) ongeval en kwetsuur tijdens de Wereldkampioenschappen in St Moritz kon ik niet deelnemen . (Ik ben vermeld in het boek "Olympisch bewogen, honderd jaar Olympisch en Interfederaal Comité" van Roland Renson, Roularta, 2006). Ik was "piloot" van de tweemans en viermans bob.

De laatste 16 jaar werkte ik in het buitenland hoofdzakelijk voor de Verenigde Naties en de Wereld Bank.
Sinds mijn terugkeer ben ik medewerker en lid van het dagelijks bestuur van Eendracht Aalst.

(...)

Hopend om meer van uwentwege te vernemen, verblijf ik met sportieve groeten
Hoogachtend
J W

Mailtje van HvP

Goede avond meneer Vanvaerenbergh

ik ben HvP uit Steenokkerzeel.

Ik volg de bobslee al meer dan 20 jaar.Ik heb al een wedstrijd of 6 in Winterberg meegemaakt. Waaronder het WK van 1995. Het was leuk om te horen dat er zoveel interesse bestond voor deze sport. Dankzij Hotel Steymann ben ik 2 jaar geleden met een taxibob afgedaald.

Met een goede begeleiding zouden jullie in de opzet wel eens kunnen slagen. Want dit is van groot belang.12 jaar geleden hadden we ook een piloot met een slechte begeleiding. Resultaat na 2 jaar gestopt. De namen die ik gelezen heb zijn belovend. Het is een sport van veel trainen en hard worden, snelheid hebben en soepel zijn gecombineerd met durf.

Ik wens jullie veel succes en later ontmoeten we wel eens op de baan van Winterberg.

Tot dan, HvP


-------------------------------

Beste H uit S,

Wie was die piloot die slecht begeleid werd een tijdje geleden?

donderdag, oktober 25, 2007

Zevende Dag


Een jaar geleden, midden in de Canvas Marathon hype, zat ik met steun en toeverlaat "Paul Grote Coach" in de Zevende Dag om uit te leggen dat het intussen geen pijn meer deed. "Neen", zei ik toen tegen Annelies Beck, toen ze me die vraag stelde, beseffend dat elk fout woord onherroepelijk door Vlaanderen rechtstreeks gehoord en gezien kon worden. Live op TV is spannender dan vooraf opgenomen dingen: je kan dan vlotjes zeggen: "Hopsa, grwwwth, effe knippen mannen!", en dan weer verder praten.

Zondag mag ik nog eens live in de ether. Met twee van onze bobmeisjes.

Spannend. Zaterdag niet feesten, de walletjes onder mijn ogen zijn immers nu al niet meer te corrigeren, zelfs niet na een schminksessie in de VRT-gebouwen...

woensdag, oktober 24, 2007

Grrrrppfffffsssmmm


Dat is het geluid dat ik momenteel kan produceren. Ik ben een uitgeperste citroen. Een verse, evenwel, niet een rotte. Echter, het woord 'moe' past niet bij 'citroen'. Effe verder nadenken. Slaap lekker.

zondag, oktober 21, 2007

Team Building


We hebben een team building event achter de kiezen in Herentals. Bosje in , bosje uit, heuveltje op, moddertje in, op mountain bikes én al joggend. 6 dames, 4 mountain bikes... een idee van "de man achter de schermen". In totaal hebben we een kleine marathon op onze kerfstok. Wie behulpzaam was, wie stikkapot, wie in topvorm, al dat fijns zien jullie in januari op Canvas.

Voor mij blijft nu een zondag vol administratie over. Bobsleetjes kopen en laten lakken met logo's van sponsors, een webstek maken voor het team, contracten voor de meisjes finaliseren, een powerpoint in mekaar flansen voor de persconferentie van dinsdag.

Over persconferentie gesproken: als je een sportjournalist bent en nog niet uitgenodigd door de VRT, zoek daar dan geen slechte wil achter, maar stuur mij gewoon een mailtje. Ik zorg voor je uitnodiging.

donderdag, oktober 18, 2007

Misdaadroman


Op 16 november van vorig jaar dacht ik in een zwart gat te vallen omdat Canvas Marathon achter de rug was. Ik nam me voor om sportief actief te blijven. Dat was al iéts. Op deze blog zei ik die dag ook dat ik een misdaadroman zou schrijven. Het scenario is nu af. 'Plotgewijs' heb ik met M. vannacht de laatste loodjes gelegd. Nu schrijven. Huiveren. Eerst zelf. Daarna hopen dat er lezers gevonden worden... Boekenbeurs 2009, here we come.

woensdag, oktober 17, 2007

Anoniem


Ik word gebeld, gemaild, bestookt met vragen over de identiteit van mijn damesteam. Volgende week dinsdag ga ik dat allemaal uit de doeken doen tijdens een persconferentie bij de VRT. Voor de press-boyz & girlz: 11 u.

(mooi werk van Trix Bosch, alle credits voor dit mooie plaatje gaan naar haar, of course)

maandag, oktober 15, 2007

Esme Kamphuis


Tegenwoordig krijg ik onvoorstelbaar veel toffe mails, maar deze scoort wel bijzonder hoog in de reeks "verras eens een bob-genoot"...

Beste Geert, Wij, Bobteam Kamphuis, het Nederlandse Damesbobsleeteam, wilden graag zeggen dat we jullie project met veel interesse volgen! Hartstikke goed initiatief! We zullen jullie binnenkort wel op de bobbanen tegenkomen! Als we jullie op een of andere manier kunnen helpen, horen we het graag! Wanneer zijn jullie uitzendingen eigenlijk? dan kan het thuisfront het opnemen als we 'on tour' zijn...Bobsleeers uit een land zonder bergen, het kan dus echt WEL! Tot binnenkort! Met sportieve groet, Esme Kamphuis Bobteam Kamphuis www.damesbobslee.nl

Beste Esme,
Bereid jullie thuisfront al voor, zet die video klaar, want de uitzendingen zijn op 8/1/2008, 15/1, 22/1 en 29/1. Een bobteam zoals dat van jullie is dan "on tour"... Onze meisjes hebben hetzelfde probleem. In Winterberg kunnen ze Canvas niet ontvangen.
Vriendelijke groet
Geert

6 !!!


Het is trekken en sleuren geweest. Bonken en stampen. Alles er uit persen. Hoofden die rood aanlopen van de inspanning. Ik heb meisjes bezig gezien die het allerbeste van zichzelf hebben gegeven. Ik heb ook een bobtrainer gezien die enthusiast orakelt dat deze meisjes potentieel hebben, aan de basis reeds, om er iets moois van te maken op die bobbanen.

De eerste aflevering van "Bobslee, de olympische droom" (Canvas, 8-1-2008) is ingeblikt. En vanaf volgende zaterdag werken we aan de tweede aflevering. Daarna de derde. En ook de vierde zal volgen. Dat we nu weten dat de drie andere episodes zullen gemaakt worden, verklapt tevens het antwoord op de bangelijke vraag: "Hebben we nu een Believers Bob?"...

JA !

Wie rechts op deze blog leest, ziet : "Nog 102 dagen...." (wie deze post op een andere dag leest, ziet natuurlijk iets anders. Ha ja.)

vrijdag, oktober 12, 2007

Busje komt zo !


We zijn er mee weg. In de late namiddag nemen we onze bus, op naar Winterberg met een aantal stevige meiden. Lefgozer-gehalte testen.
Zondagavond feedback.

donderdag, oktober 11, 2007

Mailtje


Zeer sympathiek mailtje binnengekregen! (ingekorte versie hieronder)


Geachte heer Vanvaerenbergh,


Enkele weken gelden kreeg ik via de KBSF (Belgische Snelschaats Federatie) een oproepbrief voor de oprichting van een damesbobslee team in mijn mailbox. Helaas kon ik als man zijnde niet voldoen aan een van de vereiste criteria. Dit geeft echter niet, ik heb net als jullie project het doel om in Februari 2010 in Vancouver te staan. Ik wil me namelijk kwalificeren voor de 5000m snelschaatsen.


Mijn echte voorbereiding hiervoor is gestart op 1 juli van dit jaar. Sinds die datum woon ik in de Duitse hoofdstad Berlijn, waar ik samen met de Zweedse Nationale ploeg train.


(...)


Ik hoop dat jullie project zal slagen! Ik denk dat het initiatief zeer goed is, de wintersport is in België nu eenmaal onpopulair. Ik weet daar alles van, mijn deelname aan het Europees kampioenschap dit jaar heeft nauwelijks de Belgische kranten gehaald. Terwijl ik voor de Nederlandse TV "live" een intervieuw moest geven! Hopelijk kunnen jullie hier verandering in brengen. In elk geval zal ik mijn best doen om mij droom te kunnen verwezelijken in 2010. Hopelijk doen jullie dat ook!


Met sportieve groeten.

Kris Schildermans

dinsdag, oktober 09, 2007

Ruzie ?


Mijn sportieve steun en toeverlaat, de grote coach, heeft op zijn blog toegeslagen op een manier die niet door iedereen op dezelde manier is geinterpreteerd. Paul en ik zijn bij wijlen grote kinderen, we pesten mekaar eens graag. Oooo zo graag. Dat is plezant, de boog moet niet altijd gespannen staan. We zijn over die boog immers een boek aan het schrijven en vaak gaat het eens over stress en de bijhorende 'bestendigheid'. Humor en sympathieke pestkopperij ontspannen de boog. Dat werkt.

Op zijn blog maakt Paul een knipoog naar de tijden van Canvas Marathon. Toen moest van alles en nog wat supergeheim blijven. Dat was knap lastig. Soms mislukte dat, met onaangename gevolgen, vooral voor Koen.

Een aantal vrienden en kennissen belden me al met de vraag of het waar is dat de coach kwaad is. Paul kreeg zelfs al een telefoontje van Marc Herremans: "Wa is da met de Geert?". En gisteren hing de VRT bij mij aan de lijn. "Amai, wat is er nu gebeurd?"...

Niks, hoor. Don't panic. Het was een fopje. Paul had writer's bloc. Een grapje verzinnen was de uitweg. Een grapje, gelukkig. Er is geen haar in de boter.

maandag, oktober 08, 2007

Honfleur

Anderhalf jaar geleden schreef ik in deze blog over Kopenhagen. Tussen Le Havre en Deauville ligt de mini-versie: Honfleur. Ik was er dit weekend om uit te blazen na de hectische Cernum- en Bobslee-dagen. N. had me een verrassingsweekend cadeau gedaan voor mijn 42e.

Ik vrees dat ik dringend moet gaan zwemmen, joggen, fietsen, want er zullen wel een paar grammetjes bijgekomen zijn.

Over "zeker niet afvallen" heb ik nog mooie anecdotes te vertellen. De Bob babes hebben zo'n opdracht meegekregen van professor Goris aan de KULeuven. Afvallen zou nefast zijn voor het bob-succes. Bijkomen niet, op voorwaarde dat het geen vet is. Spiermassa kweken dus. Het wordt geen makkie. Want ook aan de conditie moet gewerkt worden. En dat gaat nogal snel gepaard met gewichtsverlies...

vrijdag, oktober 05, 2007


Gisteren, 4 oktober, was Werelddierendag en de dag dat, 50 jaar geleden, de USSR de eerste spoetnik lanceerde. 42 jaar geleden werd Geert Gitaar geboren. In heel die tijd niet aan het woord "bob" gedacht, zelfs niet in combinatie met auto's en feestjes. Daar komt nu verandering in...


De hotelaccomodatie is geboekt, de bob babes zijn klaar voor de ultieme test in Winterberg. Ik ook. Ik kruip op 13 oktober ook eens in zo'n bob. Als geen enkel meisje die eerste rit overleeft, dan kruip ik in een Russische spoetnik in plaats van een bob. Ik lanceer dan mezelf naar Mars. Ver weg. Op zoek naar Laika, het hondje dat 50 jaar geleden de ruimte werd in gestuurd door, vermoedelijk, Vladimirs en Joeris.


dinsdag, oktober 02, 2007

De Pré Bobbetjes


We hebben er 9 overgehouden. Hun namen beginnen met de letters A tot Z. We gaan met de 9 dames naar Winterberg, het oord van bobverderf. Als ze na een bobsleerit met hun bobtrainer nog steeds enthousiast zijn, maken ze kans om bij de finale 6 te zijn.

Dat feest in Winterberg vindt plaats op 13 oktober en nog eens 13 dagen later zal ik mijn topatletes voorstellen aan de pers.

En nu in bed. Moe. Zeer.

maandag, oktober 01, 2007

Ja ?

Groot moment aan de KUL vandaag. De meisjes die de papieren selectie van Canvas en Cernum hadden overleefd, waren vandaag te gast voor een introductie met het gevaarlijke TV-team en de sportdirecteur. Ik zag twijfelende gezichten, soms ook bange oogjes tijdens de projectie van een afdaling in bobslee op het parcours van Winterberg. Sommige dames hadden deugnietglinsters in de ogen en konden een "waaaaw" nauwelijks de kop indrukken.

Deze namiddag zijn ze in de wereldberoemde waterton van prof Goris gedoken. Vetmassa meten. Haha. Weet je nog? Canvas Marathon? Wie het grootste vetgehalte had, werd geselecteerd. Woeha. Vandaag was het net andersom: de meisjes met teveel vet maken geen schijn van kans. Er is immers geen tijd om te lijnen. Topladies wanted...

Morgen fysieke tests. Explosiviteit en zo. Het zal morgen donderen in Leuven.

(donderen? waarom dan niet donderdag ipv dinsdag? pfff, flauw, I know)

zaterdag, september 29, 2007

Hoog JPD-gehalte


Vrijdag een tripje naar de bobbaan in Winterberg gedaan. Ik had een bijzonder hoog JPD-gehalte. JPD staat heel effe voor "Jean-Marie Pfaff Deutsch": het soort Duits dat Jean-Marie vlot verkondigde tijdens zijn Bayern München jaren. "Ik habe de bal gesjtopt in den hoek". Het was gisteren in het Bob Clubhaus niet anders toen ik met de Duitse bobtrainers aan het beraadslagen was over de toekomst van onze bob-ladies.


"Sollen die damen keinen schrik haben als zie die ersten keren alein nach beneden sollen fahren?". Sterk, die gasten begrepen me meteen. Eender welke zin ik raaskalde. Het zit goed. Nu eerst de sterkste lefgozerressen selecteren, maandag en dinsdag, aan het Sportkot in Leuven.

Ongemeen spannend. Nu al.

woensdag, september 26, 2007

Cijfers


Het gaat beter en beter, niet enkel met mijn gezondheid.

Bij Cernum weten we niet waar kruipen van het werk. We zouden ons met z'n allen voor een paar dagen willen verstoppen in een bobslee, maar we zouden al snel 50 van die sleetjes nodig hebben om met z'n allen piepkestop te kunnen spelen. En we hebben er momenteel maar 2, geen 50.

2 bobsleëen hebben we nodig om onze 6 dames voor te bereiden. Dat kost een beetje veel centjes. Maar er geloven wel meerdere bedrijven in ons project. Deze avond heb ik een Belgische "go" gekregen van een sponsor. De baas versiert momenteel een internationale "yes". Ik duim. Want de kans is dan groot dat mijn dames met een oranje pet en dito muts zullen rondhossen in Winterberg.

Ik ga vannacht dus al beter slapen. Wat een sportdirecteur lijden kan. Leiden kan?

zondag, september 23, 2007

Getemd


Ze hebben me liggen. Ook letterlijk. Sinds vrijdag doen mijn spieren pijn, slaat mijn voorhoofd open en toe. Neen, het is géén kater. Het is een venijnige verkoudheid met trekjes van een griepje. Dafalgan redt mij. Maar dat is dan tijdelijk. Pfff...

dinsdag, september 18, 2007

Spanning


De spanning stijgt. Niet alleen bij Geert Gitaar, ook aan de Reyerslaan. Er wordt nogal wat getelefoneerdopgebeldgevoicemeeld. Over de kandidates die zich melden. Tientallen, daar gaat het momenteel om. Ooit moeten we een keuze maken. Ik ga me niet moeien. Ik kan dames immers niet testen op sportieve explosiviteit. Nog minder op fysische paraatheid om 100 m te sprinten.

Ik kan enkel toekijken. En aan de grote coach vragen wie het uiteindelijk wordt. En dààrna, pas daarna, ... vragen stellen over motivatie en de wil om er te geraken. Believe. Succeed. Dàn, dan komen we op mijn terrein.

Ik heb dus nog 2 weken geduld nodig. Canvas ook.

Wie heeft de trailer al gezien op Canvas? Wie heeft in de pers al iets gelezen? Wie heeft zich al gemeld?

zaterdag, september 15, 2007

Rugby


Lefgozers. Harde tantes. Power chicks. Vrouwelijke topsporters, dat wordt het. We moeten beleefd blijven. Ik wil geen ruzie met de dames in mijn toekomstig team. Zeker niet als je merkt wat voor sterkte er tentoon gesteld kan worden. Op de foto het Belgisch vrouwenteam rugby, tegen de Luxemburgse meisjes. De Belgische is ontsnapt en blijkbaar niet te houden. Ook niet als er twee Luxemburgse fiscaal geoptimaliseerde dames aan gaan hangen.

Wedden dat deze mevrouwen nogal straf met een bobslee kunnen omgaan?

vrijdag, september 14, 2007

Lefgozers


Als we het over dat boeiende bobsleeproject hebben, valt vaak het woord lefgozers. Dat woord past niet zo direct bij dames. Temeer omdat lefgozeres niet klinkt. Iemand een ander idee?

Lefgozer past dus bij exemplaren uit de mannelijke categorie. Stefan is er zo eentje. Hij wil na een handvol marathons en Iron Man triathlons nu ook eens het kanaal overzwemmen. De poging zal ergens tussen 5 en 14 sep 2008 plaatsvinden. Een boot zal hem door het kanaal navigeren. Ik hoop dat hij voorrang krijgt want per dag navigeren zo’n 500 schepen door het kanaal...

Zwemmen wordt zonder wetsuit gedaan maar met een laag vet… Dat is wééral een probleem, want de Stef heeft dat niet, zo'n laag vet. Hij hoopt om tussen de 13 en 15 uren later vanuit Engeland in Frankrijk aan te komen. Alles hangt ook af van de stroming. Het kanaal is tussen Dover en Cap Gris Nez ongeveer 30 km breed. Maar omwille van de stroming kan je niet rechtdoor zwemmen. De kans dat hij een marathon zwemt in plaats van te lopen, is zeer groot...

Vorige zaterdag heeft hij een 6-uren test afgelegd in zee, stiekem gevolgd door het jacht van Koning Albert dat per abuis de verkeerde richting was uitgegaan. ("Oeaarom is het hier niet oearm?", vroeg Paola nog.) Een normaal mens zijn lichaam is in zo'n koud water snel onderkoeld. Dat moest getest worden en niet in het water aan de Côte d'Azur, sire.

Het is hem gelukt. Hij mailt: "al bij al nog niet teveel kou gehad". Brrrr....

Stef werkt aan de VRT. Dringend Canvas en Sporza laten weten waar je mee bezig bent, Stef, ze houden van uitdagingen.

dinsdag, september 11, 2007

Bobje in Winterberg


Kuifje in Amerika? In Afrika? Bobje in Winterberg, zie!

De kop is er af. We zijn definitief vertrokken. Bij Canvas kunnen getalenteerde vrouwelijke topatleten zich melden indien ze aan selecties wensen deel te nemen om de fameuze Believers Bob te mogen "bemannen" tussen vandaag en de winterspelen in Vancouver.

Een trailer is dagelijks op Canvas te zien tussen vandaag en eind volgende week. Ben benieuwd welke kraniges dames zich zullen melden. Stay tuned. Begin oktober zullen ze gekend zijn. Als ze zich aanmelden, tenminste. Maar àls ze bestaan, dan schaffen we een luxebob aan. Niet een bob zoals die op de foto. Da's een bob voor de afdalingen op Mars. Nee, Jupiter. En wij moeten naar Winterberg.

Snoepie


Het is intussen twee weken geleden dat ik mijn enkel zwaar heb verzwikt. Stijn biedt dan altijd soelaas. En zekerheid. Hij heeft mij zopas nog op het hart gedrukt dat ik best nog een weekje wacht met joggen. Fietsen mocht van 't weekend al. Zo gezegd, zo gedaan, P van stal gehaald. Genoten, tot er na een dik uur een onhebbelijk pijntje in de buurt van de dekselse enkel opdook. Naar huis gevlamd. Doorgaan heeft geen zin als het pijn doet.

De foto komt van Wim De Doncker. Hij noemt die foto 'snoepie'. Duidelijk iets om fier op te zijn. Niet alleen voor Wim, ook voor Cernum. Hoho. De 'snoepie' waarvan sprake is Kristel. In actie tijdens de recente Zwintriathlon.

Foto komt van 3athlon.be.

vrijdag, september 07, 2007

Zazie


Toen ik 5 was, hield ik van de Dolly Dots, Abba en Boney M. Dat was niet gestaafd op enige muzikale kennis. Op wàt juist, weet ik niet meer. Vergeten. Ik denk zelfs dat ik eerder rond de 8 zal geweest zijn, toen.

Farah, net geen 5, slaagt er in om zélf met de muis de iMac te teisteren en met iTunes vervolgens een greep uit het volgende werk te doen (haar favourites, ze weet ze staan, want ze herkent de beeldjes)

  • White Stripes (Seven Nation Army)
  • Zazie (Des rails)
  • Khaled (Aicha)
Goe bezig. Zazie is bij de Vlamingen niet gekend. Jammer. Ik ga haar zien in het najaar in Vorst.

donderdag, september 06, 2007

Vraagstelling


In de reeks "waarom? van waar? waardoor?" is dit een mooi vervolg. Ik weet intussen immers hoe ik zelf was, 5 jaar jong:

Auto, zoon op achterbank. Moeder rijdt. Traject: Geraardsbergen, de Zonnebloem, net voorbij de top, afdalend richting Galmaarden. Voor de niet-kenners: de Zonnebloem is de voorkant van de wereldberoemde Geraardsbergse Muur, vierwielers zijn daar toegelaten, op de Muur niet.

Zoon: "Mama, waarom komt er na een bergop steeds weer een bergaf?"

dinsdag, september 04, 2007

Frieten


Er worden ten huize Gitaar niet veel frieten gegeten. Er moet immers op de lijn gepast worden. Soms is het dan eens zo ver en dan is het feest. Bij de kroost, maar ook bij de ouders. Komt dan plots het volgende ter sprake:

Lenka: "Vanwaar komen de frieten, papa?"
Farah: "Van in de diepvries, heb je dat dan niet gezien?"

Met mijn voorhoofd op mijn bord gevallen van zoveel wijsheid. Deze ochtend uitgebreid gedouched om de mayo er van af te halen.

zondag, september 02, 2007

Canvas again


Joris, brein achter Canvas Marathon, heeft een nieuwe parel gemaakt. Deze avond te bekijken op Canvas. Dit schrijft hij in een voor hem zeer typisch pestkopmeeltje:

Met een weinig trots kondig ik u aan: Antarctica, de Belgen komen terug.
2 september, op Canvas, rond een uur of 21.45. Waarin u van zeer nabij de lotgevallen van Alain Hubert kunt volgen. Gefilmd van iets verder door ondergetekende.
.....
Van de eerste aflevering ben ik nogal content, dat is al niet slecht,
en het inlezen met Daan Stuyven leverde menig plezierig moment op .
.....
Ter beloning van mezelf verdwijn ik voor een maand naar Zuid Afrika, alwaar ik met den auto van Namibië naar de Kaap zal cruisen. Ik ga aan u allen denken. (bij een gegrilde kreeft, vonkelwijn, oceaanbriesje, 26 °c,…)