Op de foto: het einde van de lijdensweg in Manhattan, samen met de camera-runners. Fabrice voor Sylvie, Christophe voor Frank, Ann voor Joke, en Stef voor mezelf. Nog steeds chapeau dat ze dat hebben willen doen. Euh, waaach effe, ik realiseer me net nu dat Fabrice niet Sylvie's cameraman was, maar gewoon haar man, tout court. Hoho. De camera werd bediend door ... (fxxx, weet iemand nog de naam van die sympathieke vent die ultraloper is? Hij verdween voor we samen op de foto konden.)
6 reacties:
Die sympathiek ultraloper is volgens mij Peter Van Bockstael uit Schellebelle.
Geert,
Vooral niet vergeten te schrijven over je Ventoux en RVV voorbereidingen hoor !!
Inderdaad! Peter is het! Fijne gast, lang mee gepraat tijdens het vele uren wachten aan de Verrazano Bridge.
Was op galabal Marc Herremans. De auteur van dees blog ook. Ben niet tot bij jou geraakt. Je was altijd in gesprek met iemand, nooit eens allleen, wou dus niet storen.
Hoe is het eigenlijk met de andere lopers?
Christel
@ Anonymous:
Inderdaad, fijne partij in Knokke voor een fijne mens, de Marc Herremans. Zondag: hoofdpijn.
@ Christel: de andere Canvas lopers heb ik nu sinds de marathon niet meer teruggezien. Ik hoor evenwel van Joke dat ze geblesseerd is (ook iliotibiale band), en Koen zie ik begin volgend jaar eens terug om over fietsen en anders fijns te praten. Het gaat blijkbaar goed met zijn knie.
Een reactie plaatsen