maandag, oktober 30, 2006

Etten-Leur en Danny


De foto toont de gruwelijke Verrazano Bridge in NY. Daar waar zondag alle miserie start. Korter bij huis vond verleden zondag de "Brabant marathon" plaats. Die wordt in Etten-Leur gelopen, en ik ken iemand die deelgenomen heeft. Danny, een ex-collega bij SAP Belgium, is een fervent en getalenteerd loper. Hij volgt Canvas Marathon op TV, en is zelf al drie weken na mekaar te zien in de scene waarin ik guitig met champagne toast op het succes der Cernum-dingen.

Danny heeft in Nederland een tijd gelopen om stikjaloers op te worden. Hij schreef me het volgende mailtje:

Geert,
Moet ik mij nu schuldig voelen omdat ik er wekelijks word aan herinnerd dat
ik jouw gezonde levensstijl en traningsschema in de war breng ? Ik kan je
verzekeren dat champagne geen negatieve invloed heeft op sportieve
prestaties, ... of toch ? Ik zoek nog een verklaring waarom ik er niet in
slaag beneden de 3 uur te blijven (3 uur 1 min 59 sec, klinkt beter dan 3 uur
2 min vind ik zelf). Blijven trainen zeker...
Ik zal duimen volgende zondag.
Succes ermee.
Danny

Dit mailtje kwam er naar aanleiding van een e-post die Danny eerder had gestuurd, luttele uren na de marathon op zondag... Ik wil het jullie echt niet onthouden, want het maakt het wachten op die Verrezano Bridge des te bangelijker:

Geert,
Ik heb vandaag mijn marathon gelopen ... en ik kan zeggen "It feel goods". Voor de duidelijkheid "it feels goods after the race". Ik ben moe, maar trots en vol van energie (mentaal wel te verstaan, want fysiek lukt het iets minder). Ik zit al 2 uur te werken achter mijn PC, maar ik moet wel opletten hoe ik mijn benen zet om geen krampen te krijgen.
Man, man, ... het was terug afzien als de beesten, volhouden, de pijn verbijten, maar ook voldoening, appreciatie voor het eigen kunnen. Ik kan je zeggen, een mens is tot veel in staat als hij er in gelooft en er voor gaat.
Ik wens jou hetzelfde toe volgende week.
Good luck.
Danny

Ai... oei... puf ... kraaak .... lap! Als ik dat allemaal lees, komt het haar op mijn armen recht, kippevel maakt zich meester van mijn armen, mijn pezen rillen, mijn tenen krullen omhoog. Er is echter ook nog goed nieuws: ik heb een uur gelopen en heb geen pijn in die schalkse rechterkuit gevoeld. Verrazano Bridge, here we come!!!

hilarisch !!!

Sommige grappen zijn plat, anderen hebben een ietwat plat onderwerp, maar blinken toch uit door de "manier waarop".

Deze heb ik gepikt bij mijn vriend Airbuspiloot Jan. Hij vliegt zijn stalen vogel (niet die uit de video) van Tahiti naar New York JFK, om me aan te moedigen op 5/11. Ik kijk er naar uit, Jan!



zondag, oktober 29, 2006

een sfeerbeeld

http://www.ingnycmarathon.org/video/inspiration.mov

vrijdag, oktober 27, 2006

een mediaweek


't Is me nogal een mediaweek geweest. Het gaat met mij beter in de media dan op de Finse piste... Ik sta in Trends met Cernum, Data News met Cernum, en ... Woef met Lola! Verder ben ik gebeld door Ring TV. Ze komen een reportage filmen die op 2/11 op Ring TV komt. Mijn moeder haar verzamelwoede zal door de videorecorder van mijn vader moeten gekoeld worden. Allemaal voor het nageslacht. Want ach, we zijn mediagewijs al halfweg de Canvas Marathon-slag. Het zal nu snel voorbij zijn. Ik vermoed dat de naweeën van de marathon zullen te voelen zijn tot eind van het jaar, omdat er nog twee boeken op stapel liggen:

1) de Sportieve Fijnproever en
2) Van 0 tot 42.

1) heb ik geschreven met Ilse.
2) met Koen Fillet en Paul Vandenbosch.

1) komt uit op 31/10. Da's ook al heel binnenkort. Ik ben gevraagd voor signeersessie op de boekenbeurs op 9/11 tussen 17u en 20u. Ik ben daar een beetje bang voor, want ik ben geen BV, en wil daar niet zitten te zielogen zonder kopers voor mijn boek. Misschien komt Ilse langs om haar boek te laten signeren door mij. Hoho...

2) komt uit op 15/12. We moeten daar het belangrijkste hoofdstuk nog voor schrijven: de ervaring in de straten van Manhattan.

woensdag, oktober 25, 2006

Fietsen op rollen


... Het was even geleden. Geleden van de maand februari, toen het ijskoud was buiten, gesneeuwd, en dus te glad om te gaan joggen. Nu heb ik andere redenen: het is te vroeg donker, en op drukke Cernum-dagen ben ik niet tijdig thuis om mijn alternatieve training op de fiets af te werken op de openbare weg. Niets is saaier dan rijden op rollen. Hartslag 110, trapfrequentie 100. Bijna een uur. En dat allemaal om voldoende alternatief te bieden aan het belastende joggen, om mijn kuitspieren te sparen voor de grote slag om Manhattan.

Morgen 40' lopen. Buiten. Joepie. Allez ja, nu nog joepie, morgen misschien niet meer, als de kuit na een tiental minuten weer 'trekt'...

maandag, oktober 23, 2006

Humo Bis

Op deze link stelt Humo een vraag over Geert zijn ontembaar entoesiasme, aan de specialist ter zake, KUL-prof Filip Boen.

Rust ?


Het was vandaag rustdag, nadat ik van 't weekend in totaal 4 uur mijn fiets geteisterd had. Zo'n rustdag doet goed, hoewel ik het gevoel heb dat rusten niet echt meer aan de orde is, en er flink moet gewerkt (lees getraind) worden om het over 2 weken te halen in NYC. Het is slechts een gevoel. Een verkeerd gevoel. Er moet rust ingebouwd worden, en in de laatste week naar de marathon gaan we het zelfs helemaal rustig aan doen, om zodoende krachten te op te sparen.

Toch lijkt het me niet logisch. Ik heb al twee weken niet echt meer gelopen omdat ik mijn linkerbeen moet vrijwaren voor een spierscheur. Ik heb immers frequent kramp, voor een totaal ongekende reden, en mag dus niet doorgaan met joggen. Ik fiets, ik fiets veel, om mijn cardiovasculaire conditie te onderhouden.

Ik vraag me af wat het wordt in NYC... Hoeveel kilometer voordat de pijntjes omgezet worden in serieuze pijnen? Hoeveel kilometer vooraleer ik twijfel om door te gaan omdat alles te veel pijn doet? 10? 15? 20? 25? 30? 42?

zaterdag, oktober 21, 2006

De Standaard


Heel goed nieuws in de Standaard. Althans in de gedrukte versie, want op de website heb ik het nog niet gevonden. "Canvas Marathon" wordt in de weekendeditite uitgeroepen tot beste TV-programma met een score van 16/20, en laat allerlei fijns achter zich zoals "Willy's en Marjetten" (14/20) en "De Laatste Show" (13/20).

In de top 8 staan maar liefst 3 Canvas programma's en 2 van "één". Ze zijn goed bezig aan de Reyerslaan.

Toch ook wel sjapoo voor het productieteam van Marathon. Ze hebben dit weekend hùn marathon gewonnen!!!

Humo


Humo verkondigt op hun Canvas Marathon website iets interessant: een oplossing voor het probleem waar ik sinds mijn 25 km training last van heb. Kramp. In de kuiten! Recht in mijn roos dus!

"... sta langs de kant van de weg met de voeten recht onder de schouders. Til vervolgens de bal van de voet op terwijl u de hiel van het verkrampte been op de grond houdt. Om nog verder te stretchen, leunt u naar voor. Hou de stretch twee seconden aan en herhaal minimaal tien keer..."

Kan iemand dat eens komen uitleggen, euh nee, tonen ???

donderdag, oktober 19, 2006

cross my fingers


Jullie vinden gegarandeerd dat ik minder Mel-talk maar meer jog-babbel moet hebben, zeker? Awel, ik moet me dan verontschuldigen, want ik ben een reclamecampagne aan het voeren op mijn blog. Ben druk in de weer om een platenfirma te proberen overtuigen en deze blog maakt daar in feite wel deel van uit. Voilà zie. Eerlijk duurt het langst. Als "Mellow Man" ooit doorbreekt, zal ik jullie dankbaar blijven voor het geduld. Als iedere bloglezer die single koopt of downloadt (ja, met 'dt'), dan zouden er gisteren al 447 verkocht zijn. Als de returning visitors evenveel singles kopen als het aantal keer dat ze op mijn blog terechtkomen, dan zijn we er al 612 kwijt. Joehoe.

Ben weer een uur actief geweest op mijn fiets, maar dan binnen, op rollen. Het was buiten immers al donker, en op een koersmachien staan geen koplampen, zie je. Fietsen blijft heilig zolang de kuit pijn doet, en dat doet ze nog steeds. Man, man, man...

woensdag, oktober 18, 2006

Grote oproep !

Ik dacht: met een foto van Mel heb ik direct de aandacht. Straks meer over Mel, nu eerst een vraag. Wie van jullie heeft soms last van het feit dat op deze blog de titels wegvallen? Als je er dan met je muis over beweegt, komen ze terug... Raar, maar meerdere bezoekers hebben me dat al gemeld. Heeft iemand tips? Zit er iets mis met mijn template? Is het omdat ik met mijn iMac en Safari werk in plaats van de traditionele PC met Internet Explorer?

En terug naar Mel, zie! Er mag immers ook eens iets moois op deze blog te zien zijn. Nah. Vandaag hebben we in Sint-Amands de laatste hand gelegd aan "Don't Walk, Just Run!" van Mellow Man. Mijn producersduo, Ron Reuman en Jo Francken, waren entoesiast aan het eind van de mix. Da's veelbelovend, want Ron en Jo echt tevree zien, is geen makkie. Die mannen zijn gewoon om met andere goden te werken dan aanstaande atleten (c)Fillet2006. Vermoedelijk maakt Mel veel goed. Hoho.

Ik heb minder pijn in mijn kuit dan gisteren, maar dat euvel is nog niet helemaal verdwenen. Zeer angstaanjagend, moet ik toegeven. Ben effe gaan fietsen met mijn jeugdige buurjongen, de Johny, en tijdens beklimmingen-op-klein-verzet voelde ik toch hier en daar een spier trekken, terwijl fietsen in feite bijlange niet zo belastend is als joggen.

Ben bang.

dinsdag, oktober 17, 2006

Guinea Pig

Allerlei fijne communicaties bereiken me via mail en sms. Soms ook in levende lijve. Vandaag was het feest bij IMEC, want ik was gespot op TV door de hele IT bende. Woordspelingen zijn dan schering en inslag. Over het woord "loopbaanonderbreking" zijn meerdere marathon-theoriën gestart. Een bevriend headhunter-bassist (de kleine met grote muil van the Leading Zeroes voor de early blog fans) had het in een mail over "ongelooplijk!!!"...

Kan het dan nu even ernstig?

Ik ben rustig gaan fietsen, "op een klein verzet", zoals de grote coach vanuit zijn strandstoel op Hawai op sms gezet had. Ik heb geen pijn gevoeld in mijn bijna-spierscheur-kuit. Dat geeft me een beetje vertrouwen. Ook het feit dat ik geen pijn heb tijdens stappen of trappen oplopen is positief. Tiger Balm helpt precies. "Het" is wel nog een beetje drukgevoelig, maar reeds minder dan gisteren, en minder dan de dag daarvoor. Zou ik dan toch kunnen aan de start komen? Het raast constant door mijn hoofd. 's Morgens. 's Middags. 's Avonds. Tijdens de match RSCA - AC Milan. Ook als ik 's nachts wakker lig. Want ja, zo ver is 't gekomen! Help!

maandag, oktober 16, 2006

Bizarre dag


Het was een beetje een bizarre dag vandaag. Iedereen zei meteen spontaan "Hey, Geert, tof hoor gisteren, dat programma!". Sommigen hebben geen blad voor de mond genomen door vervolgens te verkondigen "Maar amai, zo dik dat je toen was!". Anderen waren meer genuanceerd en maakten een diplomatische tussenstop via "Hoho, je bent nogal vermagerd, he!", om dan te eindigen met "En? Op schema?".

Ik moet toegeven dat ik dikskes in mijn vel zat, een jaar geleden. Maar tegelijk viel het me op hoe verschrikkelijk moe ik er telkens uitzag. Ik weet niet of dat nu verbeterd is, want er is weer een jaartje bij, en het werkvolume is niet gedaald. Ik heb wel meer energie door al die conditietraining. Daardoor voel ik me minder snel uitgeput. Maar ik zié er waarschijnlijk nog wel moe uit, haha. Volgende week zien jullie me met Lola lopen op het sportterrein van "den FC". Dat was toen vroeg in de ochtend, ijskoud, ik weet dat ik een monsternacht achter de rug had om een dossier voor een klant af te werken. De walletjes onder mijn ogen zijn toen niet weg gesminkt. Het moet immers overkomen als "echt afzien", nee? Want dat is het ook, ha ja...

Vanmorgen hoorde ik in Wilde Geruchten Annemie tegen Koen verkondigen dat ze gekeken had naar "Over leven", en gemerkt had dat er blijkbaar mannen zijn met nog dikkere borsten dan Koen. Annemie kan het enkel over Frank en mezelf hebben gehad, niet over Paul of dokter Peers. Heb een sms naar Koen gestuurd, want mijn 85 b-cup is na een jaar gekrompen tot een 80, a-cup. Annemie haar gsm-nr heb ik niet. Zelfs al had ik het, ik had het waarschijnlijk niet op die manier naar haar durven sturen. Wat een held, he.

zondag, oktober 15, 2006

Tijgerprincipes

De kop is er af! Dat is de SMS die ik ontving van Jan Vanderstraeten, producer van Canvas Marathon, ongeveer één minuut na de uitzending. Het klopt nog ook! De zes weken waar we sinds november 2005 mee in ons hoofd lopen, zijn gestart. Eindelijk. Of nee, neenee. Te vroeg! Want: als het programma op TV komt, wil dat zeggen dat de marathon bangelijk dichtbij is.

En ik zal het verdorie geweten hebben: ik heb vandaag de eerste aflevering bekeken met mijn linkerkuit op een flinke portie ijs. Sinds de lange duurloop van verleden week is het niet meer goedgekomen met die kramp. Als je dan dokter Peers nog eens op TV ziet beweren dat het een enorme uitdaging is, dan heb je zin om te roepen "Juist! Hoe doét ie het? Dat allemaal zomaar weten? Die professoren toch, he!".

Ach, we zien wel, he ... "Toi, toi, toi", "Duimen!!!", "Go for it!". Allemaal SMS-jes die na de kop-eraf-boodschap van Jan binnenkwamen, als antwoord op dokter Peers zijn realistische hint.

Wat doet die foto van die tijgers daar, gitaar? Wel, ben vandaag bij Stijn geweest, de altijd-klaar-om-in-te-springen-kine. Hij heeft een zondagnamiddag opgeofferd om een "aanstaande atleet" (patent op deze uitspraak zit bij Koen) uit de nood te helpen met een flinke kuitmassage. Dankjewelverymuch, Stijn. Hij heeft een wondermiddeltje gebruikt: Tiger Balm. Een leuk ruikend goedje met veel pikante kruiden dat zo goed doet, dat ik de kramp al bijna vergeten ben. Ik mag effe niet sporten, maar dat is niet erg. Ik loop immers pas over een 3-tal weken een marathon. Ach. Er is dus nog een zee van tijd. En tot overmaat van ramp zit de grote demon in Hawai. Bij Marc. En voor de dierenvrienden zoals ik: nee, er zit geen tijgervet in Tiger Balm.

vrijdag, oktober 13, 2006

de media so far



Oh what a day ...

1) Vroeg op, naar kantoor, want mijn DVD speler was niet te vinden in de zak van mijn portable, en ik had 'm nochtans nodig voor de persconferentie van 10u.

2) Aangekomen bij Radio 2 aan het Amerikaans theater om 7u, en Julien Vrebos een theorie zien opzetten over eitjes bakken. Om kwart voor 8 een babbel gedaan met Dimitri Stuer, terwijl ik omelet aan het eten was. Dat mocht van Dimitri terwijl de grootste coach aan de lijn hing.

3) Gedaan om 8u, en direct daarna een langer interview met Chris Baert voor het Radio 2-sportprogramma van volgende zondag. Ik mag daar een babbel doen over mijn ervaring. Luc Nilis is ook te horen, misschien trekt dat meer volk, vandaar effe in mijn blog opgenomen, woeha.

4) Ring TV heeft het interview gefilmd. Chris en ik, romantisch in de ochtendmist rond het Atomium. Gauw aan Nadia zeggen dat Chris een man is voor ze mijn blog leest.

5) Naar de Cernum-persconferentie in alle haast. Veel zenuwen gehad in de verkeerschaos tussen Laken en Etterbeek. Al lopend zou ik er sneller geweest zijn, durf ik wedden.

6) Samen met Canvas een babbel gedaan over hoe fantastisch het werken is bij Cernum, en dat we met 12 de Brussels Ekiden hebben gelopen, met 25 de 20 km door Brussel, en met 5 naar New York vliegen. Sport brengt ons dichter bij mekaar, we delen veel ervaringen met mekaar, en ik durf stellen dat we daarin zeer uniek zijn bij Cernum. Dat mocht de pers weten, vond ik.

7) Tesamen met de genodigden een première bekeken van de eerste aflevering van Canvas Marathon. Bijzonder, maar dan ook bijzonder uitmuntende reacties gekregen, o.a. van Marleen die voor Trends en BodyTalk schrijft. Begrijpelijk, Marleen heeft net de marathon van Berlijn achter rug en beseft dus de hel waar we momenteel doorgaan...

8) Kurt van Datanews ging een heel kort interview doen dat uiteindelijk 45 minuten heeft geduurd. Uitkijken naar de geschreven pers, dus. Ook al omdat, ... jaja ... u raadt het nooit ...

9) ... WOEF me interviewt over mijn ervaringen met mijn running mate. Zie foto.

10) Tot maandag, honeys.

donderdag, oktober 12, 2006

een teken van leven


Ja, ik leef nog, en ben blij dat mijn lezers in aantal toenemen. Elke dag. We staan nu kort bij een allereerste d-day: 15 oktober, eerste aflevering van Canvas Marathon, waarin ik o.a. een voetbalmatch van 'den FC' bijwoon. Van een sportieve start gesproken! Tweede d-day wordt 5 november. Dé marathon der marathons... Daar tussenin wordt het een hel: media-spanning gecombineerd met een niet aflatende stroom werk in mijn normale, echte leven bij Cernum en het gezin N/F/L&L.

Gedurende al die tijd ga ik jullie via deze blog op de hoogte houden!

Radio 2 gaat me 6 weken lang volgen en 's zondaags op de nationale radio interviewen in hun sportprogramma. Start: nu zondag, ook. Morgenochtend (vrijdagochtend) heb ik een interview met Dimitri Stuer, op Radio 2. Het wordt genieten van de ochtendfile, op een andere manier.

Tot blogs!

dinsdag, oktober 10, 2006

filoe


Filoe heeft de connecties met Kim Gevaert ontdekt, en de Jerre en Joris hebben aangetoond dat sportief zijn ook in een kaffee mogelijk is. Filoe heeft zeer snel zijn CV spontaan doorgemaild. Zijn inzet en toewijding worden geillustreerd met bijgaande foto.

de tussenstand

Awel, Jerre, qua tegenzet kan dat tellen, he... Vandaag te vinden op de blog van David Lettani! Jerre beweert nu dat David met photoshop heeft gefoeterd. Dat vermoed ik niet, want dan zou hij bij zichzelf ook de kom-niet-kijken-want-ik-ben-pipi-aan-het-doen-houding weg gefotoshopt hebben, nee?

maandag, oktober 09, 2006

dekselse Jeroen

Een nieuwe standaard wallpaper voor Windows 2018, denk u? Neenee, read on, 't is immers véél erger...

Volgende vrijdag, ja vrijdag de dertiende, vindt een persconferentie plaats waarin Cernum niet enkel als consultancy-bedrijf wordt voorgesteld, maar tevens als thuishaven van een aantal sportievelingen. Sport heeft een bijzonder frisse wind door het bedrijf laten waaien, en er heerst een soort "yes!"-gevoel als we met een groep of individueel een prestatie kunnen voorbereiden, uitvoeren, en... erover nakeuvelen, al dan niet via blogs.

Ik vroeg aan onze 70 Cernum employees (wereldberoemd als "de believers" lang voor een programma op de VRT gewag maakte van plagiaatgewijze benaming van een stel inmates) of ze zoveel mogelijk beeldmateriaal wilden doorsturen om op te nemen in mijn presentatie voor vrijdag de dertiende.

Massa's reactie, alsook deze fijnzinnige reeks beeldjes van de Jerre, bekend van zijn eigen waanzinnige blog die hij tesamen met Werner, een andere believer, dagelijks op ons los laat. De boomkenwies-foto toont nog een derde vermaledijde, de Joris. Hem ga ik niet al te veel pesten, want hij heeft echt wel een aantal zwarte gordels in allerlei fijne gevechtsporten.

Komt ie:

Geert,
We zijn op sportief vlak helaas niet verder geraakt dan wat pijlkenpik, boomkenwies en een versprong die vrij amateuristisch op de gevoelige plaat werd vastgelegd ... de sponsors mogen echter tevreden zijn !
cu
J.







Iemand zin om bij ons te komen werken? Mailtje naar jobs@cernum.com!!! Tot alle reacties binnen zijn, post ik geen foto's van Rafke Magic. Beloofd.

zondag, oktober 08, 2006

mijlpaal

Gestart in de gietende regen, waarna een frisse doch strenge bries de verblindende zon over de watersportbaan nog een handje kwam toesteken. Alsof het Manhattangevoel, waar de mogelijkheid bestaat dat het weerpatroon elk uur wijzigt, moest gesimuleerd worden. Paul kan veel, maar dat hij dit op bestelling kon geregeld krijgen, overtrof mijn sterkste nachtmerrie.

Ik heb de helft van de tijd met prof Boen van de KUL gelopen. Het leek me het geschikte moment om eens aan een doctor in de materie te vragen of hij die befaamde runner's high met enigszins exacte wetenschap kon verklaren. Wiskundig is het geenszins te verklaren. Sommigen hebben het, anderen niet. Bij sommigen komt het snel, bij anderen laat het lang op zich wachten. Sommigen zeggen dat ze het kennen, bij anderen wordt "fake" high uit de kast gehaald. Mijn vergelijking met de sexuologie werd door de prof gesmaakt.

O ja, da's waar ook, die 25 km heb ik uitgelopen. Zonder veel moeite, op een bijna-ernstig te noemen kuitkramp na, rond km 23. Het is een aandachtspunt. Want ik ben niet gestopt, prof Boen heeft de pijn weggebabbeld met een theorie over Zenboedhisme. "Stel de pijn vast, concentreer je er even op, en laat de pijn dan los, laat ze gaan...". Dat is merkwaardig genoeg gelukt. Ik ga dat ook doen met jetlag. Met liespijn. Met ontstekende pezen. Met een iliotibiale band frictiesyndroom... Vaststellen, maar dan snel afstand ervan nemen. Zo snel mogelijk "laten gaan".

donderdag, oktober 05, 2006

de vlucht


Jan, de grote centenbaas én man die al een jaar alles onder controle houdt bij het Marathonproject van Canvas, beweert dat het helpt om tijdens lange vluchten een zonnebril op te zetten teneinde jetlag te vermijden of te minimaliseren. De eerste keer dat hij me dat zei, had ik daar aan getwijfeld. Maar er zijn wel meer mensen die dat nu bevestigen. Heeft iemand tips om in NYC niet in slaap te vallen op de Verrezano Bridge?

Voor de vlucht naar NYC heb ik alles onder controle. Voor de terugreis vrees ik het ergste. We vliegen niet met SN Brussels Airlines en kan dus mijn honderdduizenden frequent flyer miles niet gebruiken om een upgrade te versieren naar business class. Mijn benen doen nu al pijn als ik er aan denk. Heeft iemand tips om SN miles te ruilen voor Continental upgrade-punten ?

Heeft iemand überhaupt tips over jetlag, vliegen, marathons lopen in een andere tijdzone?

Het Canvas team gaat zaterdag 25 km trainen aan de Blaarmeersen. Ik duim voor mijn iliotibiale band. Prettig weekend allemaal!

woensdag, oktober 04, 2006

Gevaarlijk reisje


Amai, toen ik in het voorjaar besloot om aan mijn boeken te werken op een verlaten plaatsje, boekten we een trip naar Kent. In Canterbury wou Nadia persé de kathedraal bezoeken. Ben ik blij dat we dat niet gedaan hebben...

(verslagje uit de Standaard, bron vermelden voorkomt dat ik in 't gevang terecht kom)

LONDEN - De kathedraal van Canterbury, waar het anglicanisme is ontstaan, is in een ,,gevaarlijke'' bouwvallige staat. Stukken metselwerk vallen van de muren en een vijfde van de marmeren zuilen binnenin de kerk worden bijeengehouden door tape, zo schrijft de Britse pers woensdag.

Tram 41


Vandaag 41. Al 41 jaar even oud als de Verrezano Narrows Bridge. Ik werd recent gerenoveerd door architect Canvas, de New Yorkse brug is dringend aan renovatie toe. Ik neem mijn hamer en beitel mee naar NY. Ik begin meteen aan die renovatie van de brug in plaats van de marathon te lopen als er op 5/11, 10u09 een paniekje door mijn hoofd holt en ik besluit niet van start te gaan.

41 is vandaag het magische cijfer. Binnen een maand is het eentje meer.

zondag, oktober 01, 2006

Oktober, de nuchtere maand


Ik ben in mijn nopjes. Ik voel me desondanks mijn nakende 41e verjaardag goed in mijn vel. De blessures blijven uit, terwijl de grote leider het trainingsvolume opdrijft. Ik bof, maar ik doe er ook wel mijn best voor. Ik heb op eigen houtje en dito kosten beslist om wekelijks bij de grote translatiemanitou langs te gaan. De combinatie van een aantal zaken zorgt voor de hoopvolle verbetering. Ik volg slaafs het plan van Paul en ga wekelijks naar Stijn, zelfs als niks pijn doet. Na elke training ben ik een kwartier aan het stretchen van vanalles en nog wat, ik leg ijs op beide knietjes, ook als niks pijn doet. Het werkt dus, in feite. Ja toch?

Ik heb gisteren 15 km gelopen, zonder pijn. Ach ja, hier en daar trekt wel eens iets, of verstoort een lichte pijn hier en daar de rustige loop aan hartslag 140. Maar het is niet fundamenteel mis zoals dat tussen maart en september zo vaak het geval is geweest.

De laatste maand doet nu zijn intrede, en ik heb beslist om nog één actie toe te voegen aan de lijst ter verbetering van de 'situatie': ik ga tussen 1 oktober en 5 november geen druppel alcohol drinken. Dat wordt gemakkelijk, want als iets in mijn hoofd zit, dan krijg je dat daar met geen stokken uit. Op 4 oktober zal de verjaardagsparty er één zijn zonder champagne. Amai, wat een schok voor iedereen die me al 41 jaar kent. Paul kent me bijna één jaar, en het werd toch aan de telefoon heel effe stil: "Nee? Ja? Komaan, gitaar... één glaasje voor je verjaardag?".

Neenee.