zondag, september 24, 2006

dichter en dichter


Nee, de titel gaat niet over Guido Gezelle, maar over het gevoel dat mij overmant. Sinds het einde van de zomervakantie overvalt mij dat griezelige gevoel dat nog slechts een handvol weken ons scheidt van de bangelijke ochtend aan de Verrezano Narrows Bridge. Het is meer en meer duidelijk dat een blessure in deze fase van de voorbereiding het einde kan betekenen van een droom waar een jaar naar uitgekeken en intens voor voorbereid wordt.

Sinds de allereerste ernstige blessure in maart is trainen niet meer zo relax als in de eerste drie maanden. Vanaf minuut één denk ik aan opkomende pijntjes, oei, een pees die trekt, aij, een knie die sputtert, hola, voel ik daar niet een iliotibiale band frictiesyndroom, ... Er zijn meer aangename dingen om elke 7 seconden op een typisch mannelijke manier eens aan te denken tijdens een jog!

Gisteren heb ik anderhalf uur gelopen, de eerste keer sinds de 20 km door Brussel. Ja, lieve lezers, het is 'door' Brussel en niet 'van'. Ik heb die pijnloos uitgelopen, maar om de 7 seconden dacht ik aan ... opkomende pijntjes. Je voelt immers altijd wel iets. Ik vraag me af wat dat in New York wordt. Als ik tussen vandaag en eind oktober nog kan opbouwen tot pakweg 2u of 2u20 lopen, zal ik weer rond de 20 km-grens zitten. Dat is nog steeds maar de helft van wat ik achter de kiezen krijg in the Big Apple. De grote leider zegt dat het geen zin heeft en bovendien af te raden is om eens een zogenaamde dertiger te lopen. Het risico op overbelasting is overmatig groot, zeker bij mij, en dan mag ik die Verrezano Bridge op mijn buik schrijven. Paul heeft altijd gelijk. Die overbelasting zal dus voor 5 november zijn, vroege namiddag, NYC time zone.

8 opmerkingen:

bewa zei
Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.
bewa zei

En na 20 km. in NYC ga je waarschijnlijk door op adrenaline en kick je door het volk dat "c'mone Geert, go, you can do it" schreeuwt.
Is dat trouwens niet één van je sponsors' slogans "just do it".

Nog véél trainingsgenot Geert, hou het veilig; nog 'fouty-one' days mate!

Stijn zei

Gisteren nam ik het nieuwe maandelijkse magazine BodyTalk door, een onafhankelijk blad over "gezond en langer leven". Het blad bundelt nu de vroeger bestaande nieuwsbrieven UZ Gezondheidsbrief, De Eetbrief en BodyTalk. Interessante lectuur.
En wat zag ik op de achterflap; Volgende week in BodyTalk; Een marathon lopen na één jaar training, overdreven of gezond?

Gaat het hier over de Canvas Marathon?? Ben wel heel nieuwsgierig. Wist jij hier iets van Geert?

Geert Gitaar zei

weet hier niks van, Stijn. Volgens mij wordt dit een standaard perstekst, want interviews zouden allang moeten achter de rug geweest zijn als het volgende week al verschijnt.

roger rabbit zei

Don't cry ook al is het perfectly crazy.It's not the easy way but you're not the man to give it up.With all the voices in New-York and she (Nana) waiting aan de Verrezano Narrows Bridge wordt het weer een prachtige solo(run) met een perfecte ...kadanz.Aan de finish a kiss of(voor Nana) and for(van Nana) you!Wij kussen dan de beeldbuis bij aflevering 10!Keep the spirit you are a believer!

Geert Gitaar zei

amai ! een konijn dat mijn muzikaal werk van 5 jaar geleden kent en citeert ... Ra ra ra ?

Anoniem zei

Hey Geert,

Hoe gaat het met de training? Ik hoop alvast dat je niet alleen de start, maar ook nog eens de eindmeet haalt in New York. Succes nog, en doe iedereen de groeten bij de volgende groepstraining!

Ian webredacteur

PS: Qua interviews, de week voor de eerste uitzending zullen de kranten wel wakker schieten, en mag je wel enkele telefoontjes verwachten. Heb vroeger nog bij de persdienst van een kleine zender gezeten, en dagbladjournalisten werken voor de tv-pagina's maar een dag of twee op voorhand...

Geert Gitaar zei

@ Ian

Ik ga mijn best doen om het zwarte gat tussen km 23 en km 42 te overbruggen ;-)